36 



DZIAŁ III. BOTANIKA. 



Na południc od Kobylan niedaleko od wsi Makarówki leży trzeci las: 

 Czaszcza. Sosen i brzóz niebrak, ale na miejscach gliniastych są. dęby, a rzecz 

 ciekawsza: kilka pięknych trześni (Primus avium L). 



Na południowym wschodzie od Kobylan w odległości przeszło 3 km roz- 

 łożył się wielki las Floryja, należący do sześciu otaczających go wkoło mająt- 

 ków: do Kobylan, Droblina, Worguli, Krasnego, Kownat i Leśnej '). W pół- 

 nocnej części lasu, jako na lżejszym gruncie położonej przeważa sosna, często 

 jałowcem podszyta. W miejscach przerzedzonych zbierałem tam w różnych 

 epokach roku: storczyki samicze (Orchis Mor i o L), gwoździki strzępiaste 

 (Dianthus su per bu s L), lędźwian leśny (Lathyrus silvester L) i lepnicę 

 zioislą (Silene nut ans L). Dużo w tej części lasu szczodrzenicy lezącej (Cy- 

 tisus supinus L), janowca farbierskiego (Genista tinctoria L) i pszeńca łą- 

 kowego (Melampyrum pratense L). 



Środek i południowa część Floryi leży na silniejszych gruntach, więc 

 drzewa liściaste nad sosną przeważają. W lesie kobylańskim, droblińskim 

 i worgułskim spotyka się przestrzenie pięknego starodrzewu. Chociaż miejsco- 

 wość prawie równa, jednak ta część Floryi bardzo jest urozmaicona. Są miej- 

 sca z samych dębóio złożone, inne z samych grabóio, tworzących niekiedy gęst- 

 winy zacienione, są mięszaniny różnostosunkowe drzew liściastych z sosnami. 

 Czasem pod starodrzewem tylko zielny podściół się roskłada, częściej las pod- 

 szywają czeremchy, młode lipy, leszczyna, kruszyna, inciokrzew zwyczajny, wilcze 

 łyko, trzmielina zwyczajna i brodawkowata. Już we Wrześniu krzewy tej ostat- 

 niej zdaleka w oczy biją zeschłemi karmazynowemi liśćmi. Berberysu, który 

 niedaleko od Floryi w bialskiej puszczy w głębi lasów spotykałem (Pam. Fiz. 

 t. V, Dział III, 38), tutaj nie dostrzegłem. 



Sosny są jedynemi przedstawicielami drzew iglastych; świerki nie rosną ani 

 we Floryi, ani w żadnym z lasów kobyiańskich. Osobliwością Floryi są trze- 

 śnie, których tu nierównie więcej niż w Czaszczy. Ciekawe są dlatego, że na 

 północ od linii przechodzącej przez Wołyń, Lubelskie, góry S-to Krzyskie 

 i Częstochowę, dostrzeżone były tylko dwa razy: w Aleksocie naprzeciw Kowna 

 przez Jastrzębowskiego (Prodr. Rostafińsk. n. 1255) i w okolicy Grodna przez 

 Giiiberta (Jundzilł. Opis. Rośl. str. 194). Z powiedzenia Wagi (Flora Pol. 

 Tom I, 724): „W stanie prawie dzikim rośnie w wielu miejscach Lubelskiego 

 i Augustowskiego" niemożna się domyśleć czy rośnie w stanie zupełnie dzikim 

 w lasach augustowskich. We Floryi rośnie trześnia bezwarunkowo w stanie 

 dzikim, porozrzucana w głębi wielkiego lasu. Ledebour między prowincyjami 

 Cesarstwa gdzie rośnie trześnia wymienia Inflanty (FI. Ros. II, p. 6, 1844—46), 

 ale Klingę blisko w lat 40 później (Flora Est- Liv- und Curl. p. 575, 1882) 

 utrzymuje, że Prunus avium L w nadbałtyckich prowincyjach bywa tylko 

 hodowana w ogrodach. 



Prócz barwinku, o którym już była powyżej wzmianka, zbierałem w czę- 

 ści Floryi leżącej na lepszych gruntach: ruteiokę orlikowatą (Thalictrurn aqui- 



l ) W Tomie II Pam. Fizyj str. 331 błędnie Kownat nie wymieniłem. 



