52 



DZIAŁ III. BOTANIKA. 



(Festuca elatior L), stokłosę płonną (Bromus sterilis L) i kłosownice 

 pierzastą (B rachy podium pinnafcura PB). 



Widok ze szczytu góry, z pod kościółka Ś-tój Doroty, bardzo obszerny na 

 wszystkie strony. Gdy zwrócimy się ku południowi, przedewszystkiem biją w oczy 

 kolumny dymów, płynące z wielkiego mnóstwa kominów wysokich. Nie omylę 

 się, napisawszy, że kilkaset ich widać w okolicach Huty Królewskiej, Huty Laury, 

 Sosnowic i Dąbrowy. Przyjemnie patrzyć na taką, działalność człowieka, póki 

 się nie zacznie rachować kominów należących do polskich właścicieli. 



Gdy spojrzymy od kościółka ku półuocy, uderzają wzrok na północnym 

 wschodzie dalekie wielkie płachty czarnych borów siewierskich. Poza borami 

 ku wschodowi odszukałem wśród wzgórzy i skał znajomy mi Ogrodzieniec i dalej 

 ostrokręgowatą górę, na której stoi zamek w Smoleniu, odległy przeszło 40 km od 

 góry Doroty. 



Schodziłem z góry inną niż przyszedłem stronę, kierując się ku Będzinowi. 

 Spotkałem się na uboczu góry z kępą drzew, dostrzeżoną rano zdaleka. Były to 

 sosny, niezbyt wesoło wyglądające. Jedyne to drzewa na obszernej powierzchni 

 góry prócz świeżo zasadzonych maleńkich świerków. Z krzewów pamiętam tylko 

 kilka ożyn i jednę róże rdzawą (Rosa rubiginosa L), nielicząc róż polnych 

 (Rosa canina L) i innych krzewów na miedzach u podnóży. 



Droga z Grodźca do Będzina odległego o 4 km wiedzie polami. Dużo 

 witkuły (Verbena officinalis L) rośnie przy drodze, a w zbożu dużo czer- 

 wonych maczków i nostrzyka lekarskiego (Melilotus officinalis Desv) pospo- 

 litego w tutejszej okolicy, gdy pod Warszawą spotyka się częściej nostrzyk biały 

 (Melilotus albus L), 



Na lewej stronie wyminąłem lasy sosnowe należące do Grodźca. 



Blisko od Będzina przechodziłem przez Gzichów, który wraz z Zagórzem 

 nabył rozgłosu z powodu procesu sukcesorów Hr. Siemieńskiego z sukcesorami 

 von Kramsty. 



W Będzinie jest przystanek drogi żelaznej warszawsko- wiedeńskiej. Poje- 

 chałem koleją do Sosnowic, stamtąd końmi do kopalni na piasku. 



Dnia 16 Lipca wybrałem się, tą razą wózkiem, aby zwiedzić lasy gzichow- 

 skie, ujejskie i trzebiesławskie, oraz Siewierz odległy od Będzina blisko 18 km. 

 Powoził właściciel koni, mieszczanin z Czeladzi, znający wybornie całą okolicę. 



Jechaliśmy przez Będzin do Gzichowa, stamtąd skoszonemi łąkami do ob- 

 szernych lasów gzichowskich. Leżą one po większej części na gruntach lekkich. 



Nic w nich ciekawszego nieznalazłszy, żeby nazwa Gzichów figurowała 

 w zielniku, zebrałem szczodrzenicę czerniejącą (Cyti sus nigricans L), ostrzy- 

 cę lancetowatą (Calamagrostis lanceolata Rth), oraz z miejsc wilgotniej- 

 szych lasu przytuliją bagnową (Galium uliginosum L) obficie rosnącą pod 

 drzewami. Spotkałem w gzichowskich lasach dawno nieoglądaną jodłę (Abies 

 pectinata DC). Wyjeździwszy się po rozmaitych niejeżdżonych leśnych dróż- 

 kach i przebywszy piaszczysty las do Łagiszek należący, dostałem się w okolicę 

 Piekła i Niepiekła. Stamtąd przybyłem w okolicę Preszowa, gdzie mnie czekała 

 miła niespodzianka: łąka nieskoszona, pierwszy raz spotkana od czasu przyjazdu 



