72 



DZIAŁ III. BOTANIKA. 



Pedicularis foliosa Jacq. W straży Augustowskiej, w uroczysku Obo- 



lonie. 



Orobanche caryophyllacea Smith. Wszędzie w borach, mianowicie 

 vv straży Stołpowickiej, na korzeniach sosen pasorzytna. 



Car lina acaulis L. Obficie w straży Augustowskiej, oraz za rzeczką. 

 Lentównią i w uroczysku Obolonie. 



Aster elegans Willd. Wszędzie w borach. 



Gymnadenia o d o ratissi ma Rich. Na łące mokrej w straży Stołpo- 

 wickiej, w uroczysku Krukowszczyzna. 



Carex Davałliana Schkuhr. Na łąkach bagnistych. 



C. piłoś a Ali. W straży Leśniańskiej, w uroczysku Sacharzewo. 



Salix Starkę a na Willd. W straży Augustowskiej, w uroczysku Tere- 

 miski bór. 



O wielu bardzo rzadkich roślinach Górski nie wspomina, że wskażemy tylko 

 rodzinę Storczyków. Pomimo spóźnionej pory zdołaliśmy zebrać 18 jej przedsta- 

 wicieli, których spis ciekawy czytelnik znajdzie na swojem miejscu, jednakże nie 

 możemy tu powstrzymać się od przytoczenia kilku rzadkości: Malaxis paludo- 

 sa Svv, Microstylis monophyllos Lindl, Herminium Monorchis R Br, 

 Epipogium Gnie li ni Rich, Cypripedium Calceolus L. 



Modrzew (Larix decidua Mili) i buk (Fagus eiWatica L) wcale 

 w puszczy Białowieskiej nie rosną, jak to już Brincken zauważył. 



Teraz jeszcze kilka słów o ulubionych przez żubrów roślinach. Górski, 

 Jarocki i wycieczka nasza stwierdza, że najchciwiej jedzone przez żubrów są na- 

 stępujące trzy gatunki: 1) Hierochloe australis L, zwana żubrówką, 2) Ra- 

 nunculus repens L — żerużą, 3) Cirsium oleraceum Ali — chrabustem. 

 Nazwy ludowe podaje Jarocki i dotąd niemi oznaczają strzelcy odpowiednie ro- 

 śliny. Powyższe, jeśli się można tak wyrazić, są jakby typowe. Dalej idą: 

 Calamagrostis arundinacea Rth, Molinia coerulea Monch, Melittis 

 Melissophyllum L. Również żubry lubią korę młodych drzewek i krzewów 

 liściastych: łozy, iwy, jesionów, grabów, a szczególniej osiczyny r ), tę ostatnią 

 ścinają dla nich w zwierzyńcu. Według Górskiego, co musimy potwierdzić, myl- 

 nie Brincken zalicza Spiraea Ulmaria L do ulubionych przez żubrów ro- 

 ślin. 



W artykułach, opisujących wogóle puszczę Białowieską (np. K. Wł. Wój- 

 cickiego 2 ), W. Przybylskiego 3 ) i innych), znajdują się wzmianki i ojej roślinno- 

 ści, które są oparte albo na pracy Górskiego lub Brinckena, pierwsze zawierają 

 prawdę, drugie przepełnione są błędami, wszystkie nie dodają nic nowego. 



Dla zwiedzonej przez nas części puszczy Białowieskiej, następujące rośliny 

 można uważać za charakterystyczne, t. j. rosnące w znacznej ilości (więcej niż 

 gdzieindziej) lub też bardzo rzadkie w innych okolicach: 



1) Jarocki. Pisma rozmaite i t. d. IT, 272. 



2 ) Encyklopedyja większa Orgelbranda. 



3 ) „Puszcza Białowieska i żubry." Tygodnik Ilustrowany, 1863. 



