82 



DZIAŁ III. BOTANIKA. 



23, Daedalea Persoon. &matwek Cz. 



39. D. ąuercinaL. G. deboioy. Na calem terytoryjum puszczy, szcze- 

 gólniej na dębach dość pospolity; kilka razy nawet na gnijących kłodach sosno- 

 wych zaobserwowany, o czem dotąd nikt, o ile mi wiadomo, żadnej wzmianki 

 w odnośnej literaturze nie uczyni! '). Ciekawy ten objaw, zdaje się, trzeba przy- 

 pisać wyjątkowo przyjaznym warunkom, w jakich znajduje się roślinność puszczy 

 Białowieskiej; te same bowiem zarodniki Gmatwka dębowego, które gdzieindziej, 

 upadłszy na nieodpowiednią dlań glebę giną, tam na drzewie sosnowem nawet 

 niezbyt karłowate wydają osobniki. Lecz żyjąca sosna nawet wśród dziewiczych 

 ostępów puszczy widocznie wcale się nie nadaje dla rozwoju Gmatwka dębowego, 

 gdyż wszystkie osobniki rosnące na sosnach obserwowane były tylko na mar- 

 twych kłodach sosnowych, przed laty wichrem zwalonych. Ze zaś wyrosły już 

 nie za życia drzewa, utwierdza nas w tern mniemaniu ich naturalne poziome poło- 

 żenie, równoległe do długości kłody. Wszystkie bowiem huby kapeluszowe ro- 

 sną, jak wiadomo, poziomo (czyli na żyjących drzewach prostopadle, a na leżą- 

 cych, martwych równolegle do osi drzewa), zwracając swą obłóczke (hymenium) 

 ku ziemi. Jeżeli więc huba, już ukształtowana, zostanie wraz ze swem drzewem 

 powalona na ziemię, to zamiast zwykłego położenia poziomego, przybierze niena- 

 turalne położenie pionowe i dopiero rozrastając się dalej będzie wydawać obłócz- 

 kę na stronie zwróconej ku ziemi, zostawiwszy jednak (mowa tu o hubach trwa- 

 łych, jaką jest właśnie Gmatwek dębowy) na długo niezatarte ślady swego 

 odmiennego niegdyś położenia za życia drzewa, w postaci dawnej obłoczki kieru- 

 nek pionowy zachowującej. 



40. D. unicolor (Buli). G. jednobarwny. Zdaje się, że do tego gatun- 

 ku wypadnie odnieść znalezione raz jeden na brzozie w str. Okolnickiej młode 

 osobniki Huby zwodniczej (Polyporus simulans Błoński nov. sp., Wszechświat 

 1888, Nr 1 str. 12), jakkolwiek zdaniem prof. Karstena, wytrawnego znawcy hub 

 północnych, jest ona nowym gatunkiem. Ze względu jednak, że zbyt młodemi 

 były zebrane okazy, ażeby można stanowczo je zdeterminować, uważam za stoso- 

 wniejsze, tymczasowo przynajmniej, trzymać się zdania prof. Saccardo, który 

 porównawszy okazy Huby zwodniczej z okazami Gmattcka jednobarwnego, pocho- 

 dzącemu z różnych miejscowości Europy i Ameryki północnej, przyszedł do 

 wniosku, że jest ona najprędzej młodą postacią tego ostatniego, co również i ja 

 potwierdzić mogę na zasadzie nadesłanych łaskawie przez prof. Saccardo okazów 

 weneckich wspomnianego Gmatwka (krajowe okazy jakie posiadam przedstawiają 

 daleko większe różnice). 



21. 'Frametes Fries. Wrośniak Cz. 



41. Tr. rubescens (Alb et Schw). W. czerioonawy. Niejednokrotnie na 

 gnijących gałęziach brzozowych napotykany, w strażach Hajnowskiej i Augu- 



') Już po napisaniu tycli slow otrzymałem od prof. Karstena z Mustiąli 'zawiadomienie, że 

 i w Finlandyi przytrafia się on na sosnach. 



