84 



DZIAŁ 111= BOTANIKA. 



cokolwiek zagięty ku dołowi. Miąsz (na przekroju) blado orzechowego koloru, 

 korkowaty, na starość drzewiasty, przy nasadzie 2 cm gruby, ku brzegowi cieńszy. 

 Obłoczka (spód kapelusza) ciemno purpurowo- orzechowa, w postaci dziurek 

 okrągławych lub podłużnych, a ku brzegowi zupełnie długich i wąskich otworów, 

 prostych lub rozmaicie pogiętych i więcej rodzaj Lenzites lub Daedalea przypo- 

 minających. Rośnie na brzozach. 



Od typowej formy odmiana anceps odróżnia się wielkością, (jest grubsza, 

 większa), brózdami współśrodkowemi a najbardziej obłoczka, nader od typu 

 Wrośniaka (Trametes) oddaloną; ta ostatnia okoliczność właśnie skłoniła mnie 

 dawniej do uważania tej odmiany za nowy gatunek Gmatwka: Daedalea polo- 

 nica nov. s*p., tembardziej że prof. Karsten po nadesłaniu mu części kapelusza 

 oświadczył, że podobny grzyb nie byt jeszcze opisany. Kiedy jednak podczas 

 wycieczki do puszczy Białowieskiej w r. 1887 napatrzyłem się dowoli na typową 

 formę Trametes rubescen.s, obficie tam nagromadzoną, zapatrywanie się mo- 

 je na ten grzyb musiało uledz zmianie, gdyż prócz obłoczki jaknajlepiej Gmatw- 

 kowi odpowiadającej, cały wygląd jego, a nawet przekrój wykazywał bliskie 

 pokrewieństwo z Wrośniakiem czerwonawym. Odtąd też uważam go za odmianę 

 tego ostatniego (var. anceps), a prof. Saccardo w zupełności podziela moje zda- 

 nie, pisząc do mnie po nadesłaniu mu okazu i krótkiego opisu:. „Trametes ru- 

 bescens var. anceps est reapse perfecte media inter Tr. rubescentem 

 ty picam et Lenzitem atropurpuream meam." 



To pośrednie położenie owego grzyba pomiędzy rodzajami Trametes 

 i Lenzites, należącemi do dwu różnych rodzin, usprawiedliwia mnie pod tym 

 względem, że zaliczałem go dawniej do rodzaju Daedalea, zajmującego dla 

 kształtu swój obłoczki takie właśnie pośrednie miejsce pomiędzy temi rodzajami. 



Ciekawą rzeczą byłoby zbadanie rozmieszczenia tej odmia,ny w kraju, która 

 najwidoczniej poza granice Królestwa (z wyjątkiem może wschodu) nie występu- 

 je, gdyż nie była dotąd opisana we florach i czasopismach botanicznych państw 

 ości-ennych, tak skrzętnie przez swych mieszkańców pod względem fizyjograficz- 

 nym badanych. 



42. Tr. gibbosa (Pers). W. garbaty. Na butwiejących kłodach drze- 

 wnych, dość obficie. 



43. Tr. Kalchbrenneri Fries. W. okazały. Piękny i rzadki ten grzyb 

 znalazłem na gnijących dębach i brzozach w strażach: Augustowskiej (w uro- 

 czysku Lado) i Leśniańskiej (ponad strugą Podcerkiewką). 



44. Tr. cinnabarina (Jacq). W. cynobroioy. Wspaniałe okazy tój 

 rzadkiej huby zbierałem w strażach Stołpowickiej, Hajnowskiej i Okolnickiej. 



45. Tr. odorata (Wulf). W. pachnący. Na pniach świerkowych nie- 

 zbyt rzadki. 



46. Tr. Pini (Thore). W. sosnowy. Na sosnach pospolity. 



23* Folyporus Micheli. Huba KI. 



47. P. cali o sus Fries. H. skórkowata. Na gnijących gałęziach sosno- 

 wych nieczęsta, zanotowana w straży Augustowskiej oraz Okolnickiej (nad stru- 

 gą Jelonką). 



