F. BŁOŃSKI. MATERYJALY DO FLORY KRAJOWEJ. 



187 



2|. Rozdzielnopłciowa. Kwiecień. Niz. Wzg. Góry. 

 Rośnie w lasach mokrych na ziemi i pniach gnijących. 

 Miłosna pod Warszawą.; Kałuszyn (Bł). 



Rodzina IV. Lepidozieae. 



Łodygi nieprawidłowo rozgałęzione lub 2—3 razy pierzaste. Liście na koń- 

 cu 3—4 zębne lub wrębne. Przylistki wyraźne, zwykle wielowrębne. Kielich 

 długi, o otworze ząbkowanym. 



Modaaj JLepido&ia Nees ab Es. 



Łodyga pierzasta długogałęzista. Liście i przylistki szerokie, 4 wrębne, 

 o wrębach nierównych. Kielich podłużny, przezroczysty, podłużnie fałdowany 

 o otworze ząbkowanym. 



38. Lepidozia reptans (L) Nees ab Es. 

 (Jungerm. L. Herpetium N ab E). 



Łodyżki do 3 cm długie, rozesłane, pierzaste, jasno-zielone, już to w postaci 

 dużych nieraz darni, już to pojedyńczo wśród innych wątrobowców i mchów ro- 

 snące. Liście skośnie osadzone, wklęsłe, mniej więcej czworoboczne, podobnież 

 jak i przylistki nierówno 3 — 4 wrębne. Kielich duży, wydłużony, o otworze 

 drobno ząbkowanym. 



24.. Obupłciowy. Kwiecień— Lipiec. Niz. Wzg. Góry. 



W lasach na ziemi gliniastej lub próchnicowej, na gnijących pniach oraz na 

 skałach bardzo pospolity. 



Ojców (dr Filip); Warszawa: Bielany, Babice, Ząbki; Cegłów, Mienia, Mro- 

 zy, Kałuszyn; Burzec; Sokołów (Bł). 



Do rodziny Lepidozieae należy jeszcze rodzaj jfiastifJObryuitl^ nie- 

 odnaleziony dotąd, lecz najniezawodniej znajdujący się na terytoryjum Królestwa 

 Polskiego. Od rodzaju Lepidozia odróżnia się łodygą znacznie grubszą, dłuż- 

 szą, liśćmi dużemi, grubemi, jajowatemi, na końcu 3 zębnemi okrytą. Spomiędzy 

 dwu gatunków do flory szląskiej należących możemy się spodziewać u nas naj- 

 prędzej tylko jednego, mianowicie: 



* Mastigobryum trilobatum N ab E. Biczyca (Cz) trójzębna. Rośnie 



w postaci dużych, pięknie zielonych darni na ziemi ocienionej, wilgotnej oraz na 

 pniach gnijących; łodygi ma grube, skośnie dachówkowato ulistnione, o liściach 

 dużych jajowatych, na końcu 3 zębnych. Niz. Wzg. Góry. Poza granicami Kró- 

 lestwa przeżeranie w puszczy Białowieskiej (1887) znajdowany oraz przez Jun- 

 dziłła we florze Litwy, Podola i t. d. pomieszczony. 



