E. BŁOŃSKI. MATERYJAŁY DO ELORY KRAJOWEJ. 



193 



Rodz. VIII. Haplolaeneae. Pleszankowe. 



Ciało wegetacyjne w kształcie plechy, zwykle widlastodzielnej o żeberku 

 mniej lub więcój wyraźnem, z kilku warstw komórek złożonem. Zarodnie kuliste 

 lub owalne, 4 łupinkowe, na długich trzoneczkacli osadzone; te ostatnie w nasa- 

 dzie nagie lub osłonką, opatrzone, z górnej powierzchni plechy wychodzące. 



Modsaj Pellia Raddi. Pleszanka Rostafiński. 

 (Pana — Gray). 



Piecha kształtu nieokreślonego, o wcięciach dość głębokich, mniej więcej 

 płaska, na skraju falista, bez żadnych utworów liściowych, aż do czasu owocowa- 

 nia zielona i świeża. Żeberko osiowe słabo rozwinięte, lecz dość wyraźne. Zbior- 

 ników rozrodków niema. Trzoneczek zarodni w nasadzie wyraźną, osłonką oto- 

 czony. 



47. Pellia epiphylla Dillen (sec. Gottsche). Pleszanka pospolita. 



Piecha duża płaska, kształtu nieokreślonego, zielona, rzadko czerwonawa. 

 Osłonka otaczająca w nasadzie trzoneczek zarodni kielichowata, 2 — 3 wrębna. 

 Trzoneczek do 8 cm dług. dochodzący (zwykle jednak krótszy). 

 Obupłciowa. Kwiecień. Niz. Wzg. 



Rośnie obficie w lasach wilgotnych, cienistych, na ziemi, ponad rowami, ja- 

 koteż na mokrych skałach, częściej w nizinach niż górach, gdzie natomiast wystę- 

 puje następny gatunek (P. Neesiana). 



Łuków, Puławy, Ojców, Warszawa (dr Filip): Łazienki, Wierzbno, Króli- 

 karnią, Natolin, Rembertów, Miłosna, Jabłonna, Bielany, Węglowa Wólka, Babi- 

 ce i t. d. (Bł); Otwock, Mienia, Mrozy, Kałuszyn; Błonie; Wołomin (Bł). 



48. Pellia Neesiana Gottsche, Hedwigia 1867. Pleszanka płaska. 



(P. epiphylla a fertilis N ab E). 



Piecha we wszystkich częściach mniejsza, płaska, do podłoża przylegaj ąca- 

 najczęściej czerwonawo lub brunatnawo zabarwiona. Osłonka rurkowata, 1,5 mm 

 długa. 



2J.. Rozclzielnopłciowa. Kwiecień (b. rzadko). Wzg. Góry. 

 Na ziemi wilgotnej, ocienionej. W kraju znana dotąd z Ojcowa (dr Filip), 

 przytem o ile mi wiadomo w stanie płonnym. 



49. Pellia calycina (Tayl) N ab E. Pleszanka kędzierzawa. 



(Jungerm. Tayl. P. endiviaefolia (Dicks) Lindb). 



Piecha, jak u poprzedniego gatunku, często ciemno-brunatnawa lub czerwo- 

 nawa, o brzegu falistym, kędzierzawym i działkach rynienkowato zgiętych. 

 Osłonka rurkowata 4 mm długa i 2 mm szeroka o otworze strzępiastym. 



Pam. Fizyj. Tom VIII. Dział III. 25 



