226 



DZIAŁ III. ZOOLOGlJA. 



pochodził z wody bieżącej, drugi z wody stojącej, trzeci ze studzien. Bardzo trafnie 

 przeprowadził on porównanie tych trzech gatunków, opierając się przytem i na 

 budowie szczęk, które u dwu pierwszych kielży podobnie są. zbudowane, u ostatnie- 

 go zaś przedstawiają pewne różnice. Dwie figury (tab. I, fig 7 i 12) dotyczące 

 kielża studziennego Hosius przerysował z pracy Casparego, zachowując błędy 

 tego ostatniego co do głaszczki szczęko wej. 



A. Costa '), 1853, opisał skorupiaki obunogie (Amphipoda) państwa Nea- 

 połitańskiego i pomiędzy innemi scharakteryzował nowy gatunek Gammarus 

 lon o-icaudatus z wody pitnej bieżącej miasta Neapolu. Kiełż oczywiście nale- 

 ży do rodzaju Niphargus, lecz Costa, narysował mu maleńkie oko, o którem 

 w tekście wcale nie wspomina. 



A. de la Yalette St. George 2 ) w swój rosprawie doktorskiej (1857), mówi 



0 kiełżach studziennych z Kolonii i Monachium, zaliczając je do gatunku G. pu- 

 teanus. Oprócz dokładnego przedstawienia znamion zewnętrznych, autor dał 

 nam dużo szczegółów anatomicznych. Dokładne i piękne rysunki są wielką 

 zaletą pracy. 



C. Chyzer 3 ), 1858, podał wiadomość, że Tóth w źródle ogrodu Orczy 

 w Peszcie znalazł Gammarus puteanus i Gam. fossarum, Koch. 



C. Spence B,vte w spisie skorupiaków obunogich W. Brytanii (1855 i 1857) 

 wymienia Gammarus s u b t e r r ane u s, Leach, którego jednak sam nie wi- 

 dział 4 ). W parę lat później (1859) opisał on 5 ) trzy nowe kiełże studzienne, po- 

 między niemi Niphargus fontanus i N. kochianus, a następnie (1862) 

 podał opisy i figury czterech kiełży studziennych: Niphargus stygius, 

 Schiodte, N. fontanus, N. koch ian us i N. puteanus °); ale ten ostatni nie 

 był mu znany z własnej obserwacyi i mówi o nim jedynie według opisu Kocha 



1 rysunku Guerin-Meneville. W dziele tegoż autora napisanem wspólnie z prof. 

 J. O. Westwood 7 ) spotykamy sprostowanie, że N. stygius poprzedniego dzieła 



') Achille Costa. Eicerche sui crostacei Ainphipodi del regno di Napoli. Meinorie mate- 

 matiche presentate da'Socii aH'Acadeniia nell'anno 1853. Memorie delia reale Academia delie Scienze. 

 Vol. I, fascicolo 2 per 1'anno 1853. 



2 ) Adolphus lib. baro de la Valette St. George. DeGammaro puteano. Dissertatio inau- 

 guralis. Berlin, 1857, fol. str. 16 (2), z 2 tablicami rysunków. 



3 ) C Chyzer. Ueber die Crustaceen-Fauna Ungarns. Verliandlungen der k. k: zoologisch- 

 botanischen Gesellschaft in Wien, 1858, str. 4. 



4 ) C. Spence Bate. On the British Edriophalmata I. The Amphipoda. Eeport of 

 the 25-th meeting of the British Association for the advancement of science held at Glasgow in Sep- 

 tember 1885. Londyn, 1856, str. 59. 



C. Spence Bate. A. sinopsis of the British Edriophthalmous Crustacea. Part I. Amphi- 

 poda, Annals and Magasin of Natural History, 1857. Seryja II. Tom XIX, str. 145. 



5 ) Proceedings of Dublin Univ. Zoological and Botanical Assoc. 1859. Natural History Review. 

 Tom VI, str. 165. Przytoczono według poniżej wymienionych dzieł, str. 175, 176;— str. 319, 323. 



°) C. Spence Bate. Catalogue of the specimens of Amhipodous Crustacea in the collection of 

 the British Museum. Londyn, 1862, str. 174—178. Tab. XXXII. fig. 1—4. 



"•) C. Spence Bate and J. O. Westwood. A history of the British Sessile-eyed Crustacea. 

 Tom I. Londyn, 1863, str. 311—325. 



