A. WRZEŚNIOWSKL O TRZECH KIEŁŻACH PODZIEMNYCH. 



229 



jest Gammarus puteanus wyobrażony przez Kocha, chociaż i tu zachodzą 

 pewne różnice. W kilka lat później, 1871, Godet ') pobieżnie opisał kiełża 

 z Neuchatel pod nazwą Gammarus puteanus, oraz podał niezbyt dokładną, 

 jego figurę. 



Profesor R. Wiedersheim 2 ), 1873 r., znalazł bezokiego kiełża w małem je- 

 ziorku jaskini Falkensteiner Hohle kołoUrach, w Wirtembergu, w odległości mniej 

 więcej 600 stóp od wejścia. Sądzi on, że kiełża należy postawić (in derselben Linie 

 stellen) razem z Gammarus puteanus znajdowanym w głębokich studniach 

 Tybingi. Wreszcie wyraża przypuszczenie, że kiełż bezoki jaskini pochodzi od 

 kiełżów opatrzonych oczami, które mieszkały na zewnątrz jaskini, a dostawszy się 

 do niej postradały oczy skutkiem braku użycia. 



Zygmunt Fries 3 ), 1874 r., w tej samej jaskini Falkensteiner Hohle znalazł 

 jedyny okaz Gammarus puetanus. Wyraża on mniemanie, że kielż jest 

 miejscowego pochodzenia i powstał ze zwykłego kiełża (G. pulex), który 

 we właściwy sposób zastosował się do życia jaskiniowego. Na dowód tego przy- 

 puszczenia przytacza fakt, że Gammarus fossarum, Koch, przez cala zimę 

 trzymany w ciemności, prawie zupełnie stracił barwnik i nawet jego oczy znacz- 

 nie spłowiały. 



W tym samym 1874 r. prof. F. A. Forel *) ogłosił cały szereg sprawozdań 

 o swych badaniach fauny głębinowej jeziora Genewskiego, przyczem wielokrotnie 

 wspomina o zajmującym nas kiełżu, którego dla krótkości nazwał Gammarus 

 co ecu s, przez co bynajmniej nie zamiei-zał nadawać mu nazwę zoologiczną, lecz 

 jedynie pragnął oznaczyć ślepą formę, o której wyraźnie nadmienia, że jest po- 

 dobna do okazów z jaskini Falkensteiner Hohle. W jeziorze Genewskiem ślepy 

 kiełż licznie występuje w głębokości 800 metrów, lecz jest także pospolity pomię- 

 dzy 30 i 50 metrami. Prof. Forel znalazł go też w jeziorze Neuchatel w głębokości 

 65 metrów 5 ). 



>) F. Godet. Ibidem. Tom IX, zeszyt 2, 1872, str. 153—155. Tablica I. Posiedzenie d. 21 

 Grudnia 1871. 



2 ) E. Widerskeim. Beitrage zur Kenntniss der wiirtembergiscben Hoblen-fauna. Verhandlun- 

 gen der pbysikalisch-mediciniscben Gesellschaft in Wtłrzburg. Neue Folgę. IV Band. Wiirzburg, 

 1873, str. 209, 222. 



3 ) S. Fries. Die Falkensteiner-Hohle, ibre Fauna und Flora. Ein Beitrag zur Erforsckung. 

 'der Hohlen im schwabischen Jura, mit besonderer Beriieksichtigung ihrer lebenden Fauna. Jahres- 

 hefte des Vereins fur raterlandische Naturkunde in "Wurtemberg. Rok XXX. Stuttgart, 1874, 

 str. 115, 116. 



4 ) Forel. Recherches pliotographiąues sur la transparence de l'eau. Materiaux pour servir 

 a l'e'tude de la faunę profonde du lac Leman. Seryja I. Lozanna, 1871, str. 25, 32. Bulletin de la 

 Soc. vaudoise des Sc. nat. Tom XIV, str. 25, 32. 



Forel et du Plessis. Esquisse genćrale de la faunę profonde du lac Le"man. Materiaus etc. 

 str. 56. Bulletin etc. str. 56. 



Forel. Listę provisoire des especes de la fauna profonde du lac Leman. Materiaux etc. 

 str. 150. Bulletin etc. str. 150. 



5 ) Forel. Dragnages zoologiques dans les lacs de Neuchatel, de Zurich et de Constance, 

 Mate'riaux etc. str. 154. Bulletin etc. str, 154. 



