A, WRZEŚNIO WSKI. O TRZECH KIEŁŻACH PODZIEMNYCH. 



241 



Profesor G. Zaddach ') nadaje rodzajowi Gammarus nieco obszerniej- 

 sze znaczenie, pomijając w dyjagnozie rodzajowej obecność kolców na grzbiecie 

 trzech ostatnich pierścieni ciała, gdyż pokrycie skóry uważa za znamię gatunko- 

 we, a nadto ograniczanie rodzaju do kilku gatunków nie jest według niego po- 

 żyteczne. 



Otmar Nebeski 2 ), yves Delage 3 ), G. O. Sars 4 ), E. Chevreux 5 ) i wielu 

 innych badaczy wymienionych w pracy tego ostatniego G ) nadają, rodzajowi 

 Gammarus takie samo znaczenie jak S. Bate, Grube i A. Boeck. 



Prof. A. Gerstaecker 7 ) w ten sam sposób pojmuje w mowie będący ro- 

 dzaj i podaje jego dyjagnozę, opierając się jedynie na znamionach zewnętrznych, 

 przez co jest ona mniej dokładna aniżeli u Axela BoeckT Nadto, najniewłaści- 

 wiej do rodzaju Gammarus zaliczył utworzony przezemnie rodzaj Goplana. 

 W dyjagnozie spotykamy błędną cechę, jakoby płat zewnętrzny nóg odwłoka 

 ostatniej pary był jednoczłonkowy (nicht gegliedert), kiedy w rzeczy samej jest 

 on dwuczłonkowy. Dalej Gerstaecker podaje, że wić dodatkowa górnych 

 rożków bywa jedno— , kilko — , lub wieloczłonkowa. Jednoczłonkową wić do- 

 datkową wprowadził on do charakterystyki rodzajowej prawdopodobnie na pod- 

 stawie niektórych kiełży z jeziora Bajkalskiego opisanych przez prof. Benedykta 

 Dybowskiego 8 ), odznaczających się taką mianowicie wicią, ale wątpliwą jest 

 rzeczą, czy te gatunki można zaliczyć do rodzaju G a m m a ru s, pojmowanego 

 w nakreślanych mu obecnie granicach. O kolcach na grzbiecie odwloką Ger- 

 staecker wcale nie wspomina. 



Z powyższego zestawienia widzimy, że w nowszych czasach stanowczo prze- 

 waża dążność do pojmowania rodzaju Gammarus w granicach nakreślonych 

 przez S. Batea i A. Boecka. Bardzo żałuję, że dla nieznajomości odpowiednich 



') G. Zaddach. Die Meeres-Fauria an der preussischen Kiiste. Crustacea Amphipoda. 

 Schriften der physikalisch-ókonomischen Gesellschaft in Kónigsberg. Kok XIX. Królewiec. 1878. 

 Str. 26. 



2 ) Otmar Nebeski. Beitriige zur Kenntniss der Amphipoden der Adria. Wiedeń. 1880. Str. 

 36. Osobne odbicie z Arbeiten d. zoologischen Instituts zu WieD. Tom III, zeszyt 2, 



3 ) Yves Delage. Contribution ii 1'etude de 1'appareil circulatoire des Crustaces Edrio- 

 phthalmes marins. Archives dezoologie experimentale et generale. Tom IX. Paryż. 1881. Str. 153, 154. 



4 ) Georg Ossian Sars. Histoire naturelles des Crustaces d'eau douce de Norvege. Christiania. 

 1867. Str. 45. 



G. O. Sars. Oversigt af Norges Crustaceer med forelbige _Bemaerkninger over de nye eller 

 mindre bekjendte Arter. Christiania Videnskabsselskab Forhandlinger. 1882. Nr 12, str. 28. 



5 ) Edouard Chevreux. Catalogue des Crustaces Amphipodes marins du snd-ouest de la Bre- 

 tagne, suivi d'un aperęu de la distribution geographiąue des Amphipodes sur les cotes de la France. 

 Bulletin de la Societć Zoologique de Franco pour 1'annee 1887. Rok 12. Paryż, 1 Sierpnia 1887 r. 

 Str. 305—308. 



6) Ibidem. Str. 319—328. 



1 ) A. Gerstaecker. Bronn's Klassen und Ordnungen des Thier-Reichs wissenschaftlich darge- 

 stellt in Wort und Bild. Tom V. Część 2. Arthropoda. Zeszyt 16 i 17. Lipsk i Heidelberg 

 1886. Str. 511. 



8 ) Dybowski. Beitriige zur niiheren Kenntniss der in dem Baikal-See vorkommenden niede- 

 ren Krebse ans der Gruppe der Gamraariden. Petersburg. 1874. Str. 43 — 50. 



Fam. Fizyj. Tom VHI. 



Dział UL 31 



