246 



DZIAŁ III. ZOOLOGIJA. 



ciny, poniżej brzegu wierzchołkowego i wzdłuż wewnętrznego po 8 szczecin. 

 (Tab. XIII, fig. 6, A). Oprócz szczecin brzeg wewnętrzny jest uzbrojony jednym 

 zębem trójkątnym. Na powierzchni dolnej znajduje się kilka gładkich szczecin łu- 

 kowatych, osadzonych poniżej brzegu wierzchołkowego (Tab. XIII, fig. 6, B—b). 

 Brzeg zewnętrzny płata jest opatrzony cienkiemi włoskami (Tab. XIII, fig. 6 A; 

 na fig. 6 B poniżej brzegu wierzchołkowego płata wewnętrznego przedstawiono 

 tylko kilka szczecin pierzastych, aby nie zasłaniać poniżej położonych zębów). 



BiipharguSi Schiodte. 



HosiUS '), który z taką, dokładnością i jasnością rozróżnił trzy gatunki 

 kielży mieszkających w okolicach Bonn: Gammarus pulex, G. fluviatilis 

 i G. puteanus, ostatniego z nich nie zamierzał podnieść do znaczenia samodziel- 

 nego rodzaju, niemniej jednak, rozbierając odmienność tych trzech kiełzy, bardzo 

 dokładnie wykazał znamiona wyróżniające ostatni gatunek od dwu pierwszych; 

 na mocy tych znamion zbiegiem czasu utworzono rodzaj Niphargus. Tak 

 mianowicie HosiUS zwrócił uwagę na brak oczu; na dwuczłonkową wić dodatko- 

 wą górnych rożków; na charakterystyczną budowę szczęk pierwszej i drugiej pary; 

 na nogi ch wytnę; na różnice stosunkowej długości płatów nóg poskocznych ostatniej 

 pary; wreszcie zwrócił uwagę na wiązki kolców znajdujące się na grzbietowej 

 stronie trzech ostatnich pierścieni odwłoka u G. pulex i G. fluviatilis 

 (G. Ro e s e lii), których G. puteanus nie posiada. Wszystkie spostrzeżenia 

 HosiUSA są trafne i dostarczają lepszych znamion rozeznawczych> aniżeli dyjagno- 

 zy niektórych jego następców; pobłądził on jedynie w niedokładnem przedstawie- 

 niu na rysunku głaszczki szczęki l-szej pary, którą skopijował z pracy Caspa- 

 ryego. Wogóle, zasługi Hosiusa nie były należycie oceniane. 



Schiodte 2 ) utworzył rodzaj Niphargus w r. 1851 i scharakteryzował 

 w sposób następujący: 



Oculi nulli. Antmnae superiores wferioribus longiores, flagello appendiculari 

 minuto, biarticulato. Pedes ultirni paiis stylo interiori breuissimo, exteriori valde 

 elongato, biaiiiculato. 



Wprawdzie Schiodte w dyjagnozie rodzajowej nie wspomina o uzbrojeniu 

 gębowem, niemniej jednak szczegółowo je opisuje u Niphargus stygius 

 i podaje odpowiednie rysunki. 



Spence Bate wyraża się o oczach u Niphargus w sposób niezdecydowa- 

 ny. Nazywa je to drobnemi (minutę), to niewyraźnemi łub szczątkowemi (obso- 



•) August Hosius. Ueber die Gammarus-Arten der Gegend von Bonn. Archiv fur Natur- 

 geschiehte. Eok 14, 1850, str. 234—243, Tab. I, fig. 7. 



Augustus Hosius. De Gammari speciebus, quae nostris in aquis reperiuntur. Dissertatio zoolo- 

 gica. Bonnae, 1850, str. 3—17, 19, 20, Tab. I, fig.' 7. 



2 ) J. C. Schiodte. Bidrag till den underjordiske Fauna. Det danske Videnskabernes Selskabs 

 Skrifter. ^aturviueuskabeling og matkematisk Afdeling. Seryja V. Tom II, str. 26. 



