A. WRZEŚNIOWSKI. O TRZECH KIEŁŻACH PODZIEMNYCH. 



251 



W dyjagnozie rodzaju Gamm a r u s GerStaecker wyraźnie zaznacza, że 

 płat zewnętrzny nóg odwłoka ostatniej pary jest jednoczłonkowy (nicht geglie- 

 dert), a blaszka ogonowa do 6amej podstawy rozcięta. Ponieważ płat zewnętrzny 

 rzeczonych nóg i u Gamma rus jest w rzeczy samej dwuczłonkowy, przeto we- 

 dług określeń Gerstaeckera różnica obu rodzai (Gammarus i Niphargus) 

 sprowadzałaby się do braku oczów, do rozmaicie głęboko rozciętej blaszki ogono- 

 wej i do nabrzmiałych (właściwie rozszerzonych) rąk na nogach dwu pierwszych 

 par, co nie może mieć wielkiego znaczenia. Dyjagnozy obu rodzai są u tego 

 uczonego niedokładne i nie dają. wyobrażenia o rzeczywistych różnicach. 



Niema wątpliwości, że wobec gatunków rodzaju Gammarus z wód 

 oświetlonych, formy podziemne i głębinowe tworzą pewną odrębną całość, chodzi 

 więc jedynie o to, czy należy uważać je za odrębny rodzaj, czyli też za podrodzaj, 

 któremu w każdym razie należy nadać pewne miano. Ponieważ nie mamy nie- 

 omylnej miary, według której moglibyśmy nieodwołalnie rozstrzygać, jakie zna- 

 czenie należy przypisywać znamionom kiełży obejmowanych mianem Niphar- 

 gus, przeto spór tego rodzaju właściwie jest bez znaczenia. Dla mnie znamiona 

 o tyle są ważne, że nie widzę powodu odmawiania tej grupie godności samodziel- 

 nego rodzaju. 



Uzupełniając powyżej przytoczoną dyjagnozę A. Humberta, charakterysty- 

 kę rodzaju Niphargus streszczam w sposób następujący. 

 Genus Wiphurgus. 

 Oculi nulli. 



Corpus compressum, non carinatum. Segmenta abdominis quartum et quintum 

 setulis tenuibus instructa. Epimera parva. 



Antennae superiores inferioribus longiores, fiagello appendiculari munitae, non 

 plus guam e duobus articidis formato; fiagello principali papillis olfactoriis et ba- 

 cillis hyalinis munito. Antennarum inferiorum fiagellum tam in mare, guam in fe- 

 mina, tantum bacillis hyalinis instructum. 



Pedes 1-mi et 2-di paris similes, subcheliformes, articulo penultimo (manu) dila- 

 tato, utriusąue sexus fere eadem forma. 



Pedes saltatorii ultimi paris biramosi; ramo interiore parvulo; ramo exteriore 

 elongato, biarticulato. 



Appendix caudalis (telson) profunde fissa. 



Mandibulae tuberculo molari seta longa instructo; palpo triarticidato, angusto. 



Maxillae 1-mi paris spinis furcatis armatae; palpo magno, biarticulato, dextro 

 et sinistro eadem forma, in apice spinis et setis instructo; lamina interiore angusta, 

 solummodo in apice 2 — 3 setis munita. 



Maxillarum 2-di paris lamina interna tantum in apice setis instructa. 



Pedes maxillares lamina exteriore in margine interiore dentibus, in apice denti- 

 bus et setis validis armata; lamina interiore in apice dentibus tribus validis et setis 

 perpaucis munita, in margine interiore setis destituta. Palpo elongato; articulo ultimo 

 apicem versus per angusto, unguiformi. 



SCHIODTE, CaSPARY, HOSIUS, DE LA VALETTE SAINT- GeORGE, GODET, 

 WlEDERSHEIM, FrIES, FOREL, DE EOUGEMONT, HlTMBERT, LiEYDIG, ASPER, 



Parona, Du Plessis - Gouret, odmawiają oka przedstawicielom rodzaju Ni? 



