260 



DZIAŁ III. ZOOLOGIJA. 



Z powyżej przytoczonych dyjagnoz i opisów Eagnara Brozelius i Axela 

 Bóeck okazuje się, że swemi szczękami Eriopis stanowczo zbliża się do rodzaju 

 Gamm ar us, gdy tymczasem znamionami zewnętrznemi: 2-członkową wicią do- 

 datkową; wysmukleni ciałem; mało wysokiemi biodrami (epimera); oraznogami po- 

 skocznemi ostatniej pary, blisko jest spokrewniona z rodzajem Niphargus. 

 Jest to do pewnego stopnia forma pośrednia, łącząca w sobie znamiona obu tych 

 rodzai i niema powodu łączenia jej czy to z jednym, czy z drugim lecz naj wła- 

 ściwiej zachować jej samodzielność rodzajową. Pomimo to A. Gerstaeoker ') 

 zalicza Er i o pis do rodzaju Niphargus, niczem swego zdania niemotywu- 

 jąc: Uwzględnia on same tylko znamiona zewnętrzne, niez wracając uwagi 

 na uzbrojenie gęby i prawdopodobnie z tego powodu dokonał tego połączenia. 



€rangonyac t S. Bate. 



Spence Bate w r. 1859 utworzył rodzaj Crangonyx według jedynego 

 okazu samczego znalezionego w pompie w Ringwood 2 ). Charakterystyka rodza- 

 ju jest według niego następująca 3 ): 



Górne rożki z dodatkową loicią, dłuższe od dolnych. 



Nogi chwytne 1-szej fary nieco większe od nóg 2-giej pary. 



Nogi poskoczne ostatniej pary zakończone pojedynczym płatem, nie dłuższe od 

 nóg poprzedniej pary. 



Blaszka ogonowa (tclson) pojedyncza, całkowita. 



Oczy w tym rodzaju, według S Batea, są niezupełnie wykształcone (i m- 

 perfectly developed); w opisie gatunku C. subterraneus dodaje on, że 

 można je rospoznać po drobnych, nieregularnych plamkach barwnika siarkowego 

 koloru. Pomimo to do rodzaju Crangonyx S. Bate zalicza C. E r m a n ni i *) 

 z oczami okrągłemi. 



Prof E. Grube 5 ) w jeziorze Vrana na wyspie Cberso znalazł nieliczne 

 okazy samicze drobnego kiełża, którego nazwał Gammarus recurvus, lecz 



!) A. Gerstaecker. Bronn's Klassea und Ordnungen des Thier-Eeiehs. Tom V. Arthropoda. 

 Część 2. Zeszyt 16, 17. Lipsk i Heidelberg. 1886. Str. 511. 



2 ) Spence Bate. Proc. Dublin Univ. Zoological and Botanical Association. 1859. Natural Hi- 

 story Beview. 1859. Tom VI. str. 166, fig. 3. Przytoczono według dwu poniżej przytoczonych dzieł te- 

 goż autora. 



3 ) Spence Bate and J. O. Westwood. A History of the British Sessile-eyed Crustacea. Tom I. 

 Londyn 1863. Str. 326. 



4 J C. Spence Bate. Catalogue of the Specimens of Amphipodous Crustacea. 1862. Str. 179. Tab. 

 XXXII, fig. 7. 



5 ) Grube. Ein Ausflug nach Triest und dem Quarnero. Berlin 1861. str. 137. 



Idem, Beschreibung einiger Amphipoden der istrischen Pauna. Archiv fur Naturgeschichte. 

 Rok 30. 1864. Tom I. str. 200, 201. 



Idem, Beitrage zur Kenntniss der istrischen Amphipoden. Tamże. Rok 32. 1866. Tom I. Str. 

 409—411. Tab. X, fig. 1. 



