262 



DZIAŁ III. ZOOLOGIJA. 



Ciało tego kiełża mało jest ścieśnione, stąd może on chodzić zwracając 

 grzbiet do góry. Bardzo ważna jego cecha polega na zupełnem zlaniu się trzech 

 ostatnich pierścieni odwłoka w jednę całość, oraz na budowie nóg poskocznych 

 ostatniej pary, składających się z członka nasadowego i jedynego, stożkowatego 

 i krótkiego członka wierzchołkowego. 



Baczności Mullera nie uszła odmienność tego gatunku od typowych przed- 

 stawicieli rodzaju Gammarus (G. pul ex, locusta) i zwraca on uwagę na 

 taksonomiczne znaczenie nóg poskocznych, lecz nie przedsięwziął utworzenia 

 odpowiedniego rodzaju. 



Gammarus ambulans łączy w sobie wszystkie znamiona rodzaju Cran- 

 gonyx, wyjąwszy tylko połączenie w jednę całość trzech ostatnich pierścieni ciała, 

 jak to już A. Boeck ') zauważył. To podobieństwo nie uszło też uwagi samego 

 Mullera, który dostrzegł bliskie pokrewieństwo G. ambulans i G. Ermannii 

 M. Edw., a tego ostatniego S. Bate 2 ) mieści w rodzaju Crangonyx. . 



Przed kilkoma laty opisałem kiełża znalezionego pod Warszawą, bardzo 

 podobnego do G. ambulans; dałem mu nazwę Goplana polonica, uważając 

 za przedstawiciela nowego gatunku i nowego rodzaju, bardzo blisko spokrewnio- 

 nego z rodzajem Ci*angonyx, od którego różni się wielokrotnie już wspomnia- 

 nem połączeniem trzech ostatnich pierścieni odwłoka. Do rodzaju Goplana 

 zaliczyłem także gatunek opisany przez F. Mullera, nadając mu miano Gopla- 

 na ambulans 3 ). Ponieważ chodziło mi wówczas głównie o wykazanie podo- 

 bieństwa i odmienności nowo utworzonego rodzaju z Cr an gony x, przeto nie 

 zwróciłem należytej uwagi na budowę części składowych uzbrojenia gębowego 

 niezbadanych u tego ostatniego. Stąd dyjagnoza Goplany jest niedokładna 

 i wymaga odpowiedniego uzupełnienia, zwłaszcza wobec potrzeby należytego jej 

 scharakteryzowania w porównaniu z rodzajem Boruta. 



Charakterystyka rodzaju Goplana, według G. polonica, przedstawia się 

 w sposób następujący: 



Genus Goplana. 



Oculi mediocres, saturatissime brunneo nigri, pigmento plus minusue lacerato, 

 conis cristallinicis paucis. 



Corpus parum wodo compressum, sat crassum; dorso lato, rotundato; ab do mi- 

 nę tribus ultimis segmentis coalitis; epimeris anterioribus magnis. 



Antennae superiores inferioribus longiores, flagello appendiculari biarticulato 

 munitae; antennae inferior es flagello in mare calceolis foliaceis instructo. 



') Axel Boeck. De skandinavske og arktiske Amphipoder. Christiania. 1872, 1876. str. 52. 



2 ) C. Spence Bate. Catalogue of the specimens of Amphipodous Crustacea in the collection of 

 tke British Museum. Londyn. 1862. str, 179. 



3 ) August Wrześniowski. . Vorlaufige Mittheilungen iiber einige Amphipoden. Zoologischer 

 Anzeiger. Rok II. Lipsk 1879. M 30. str. 299. 



Idem. Goplana polonica, nowy rodzaj i gatunek skorupiaka obunogiego z okolic Warszawy. Pa- 

 miętnik Fizyjograficzny. Tom I. 1881. str. 321—347. Tab. X,XI. 



