264 



DZIAŁ III. ZOOLOGIJA. 



jest uzbrojony szczecinami ustawionemi w 3 szeregi: na górnej powierzchni znaj- 

 duje się jedna gładka szczecina, na dolnej 3 szczeciny na wierzchołku pendzel- 

 kowate, a szereg pośredni, osadzony nasamym brzegu, obejmuje 8 bladych i gład- 

 kich szczecin. Szczeciny górnego i pośredniego szeregu mają kanał otwierający 

 się na ich wierzchołku. Wzdłuż wewnętrznego brzegu płata, w pewnój od niego 

 odległości, poniżej pierwszej od wewnątrz szczeciny wierzchołkowej, rospoczyna 

 się szereg 6 — 7 pierzastych szczecin, które stopniowo są coraz bliżej brzegu osa- 

 dzone. Na powierzchni dolnej, wzdłuż wewnętrznego brzegu znajduje się kilka 

 bladych szczecin. Na wierzchołku płata zewnętrznego dolny szereg składa się 

 z 4 szczecin takich samych jak u G. stagnalis (Tab. X, fig. 9); nieco wyżej 

 znajdują się dwie takie same szczeciny. W górnym szeregu znajdują się 2, 

 w pośrednim 6 bladych szczecin, z kanałem otwierającym się na ich wierz- 

 chołku. 



Szczękonogi (Tab. XIII, fig. 13; tab. XIV, fig. 2), dostarczają ważnych 

 znamion rozeznawczych. Ich płat zewnętrzny, tak na swym wierzchołku, jako 

 też na brzegu wewnętrznym, posiada tylko kilka szczecin bladych, łukowato 

 zgiętych i na wierzchołku przytępionych. Na brzegu wierzchołkowym płata 

 wewnętrznego są osadzone 3 zęby krótkie, szerokie, ukośnie ku zewnątrz ścięte 

 (Tab. XIII, fig. 13). Ząb zewnętrzny jest poniżój wierzchołka opatrzony dwo- 

 ma ząbkami, a pozostałe zęby są na wierzchołkowej, ukośnie ściętej krawędzi 

 gęsto piłkowane. Pomiędzy drugim i trzecim zębem, licząc od zewnątrz, znaj- 

 duje się ząb osadzony nieco niżej, raptownie ku wewnątrz zgięty, u góry blasz- 

 kowato rosszerzony i głęboko grzebykowato nacinany, a oprócz tego opatrzony 

 długiemi, cienkiemi włoskami. Poniżej trzeciego zęba wierzchołkowego znaj- 

 duje się drugi, podobny ząb grzebyko waty, jeszcze bardziej ku górze rOsszerzony. 

 Przy wewnętrznym brzegu płata znajduje się parę pierzastych szczecin. Na ze- 

 wnątrz zębów wierzchołkowych wznosi się gładka, łukowata szczecina. Głaszczki 

 są szerokie. Przy brzegu wierzchołkowym znajdują się długie, cienkię włoski. 



A. Gerstaecker ') łączy rodzaj Goplana z rodzajem Gamm ar u s, co 

 stanowczo jest niewłaściwe z powodu znacznie odmiennej budowy odwłoka 

 i nóg poskocznych ostatniej pary. Goplanę możnaby raczej zaliczać do ro- 

 dzaju C r a n g o n y x. 



Mor Ufa n. gen. 



W studni, w Zakopanem, znalazłem ślepego kiełża bardzo podobnego do 

 Goplana, dla którego proponuję utworzenie nowego rodzaju Boruta 2 ), od- 

 znaczającego się następuj ącemi znamionami: 



') Gerstaecker. Bronn's Klassen und Ordnungen des Thierreichs, Toni V. Arthropoda. Część 

 druga Zeszyt 16 i 17. 1886. str, 512. 



2 ) Zaledwie potrzebnem jest objaśnienie, że rodzajowi nadaję miano djabla, który, według poda- 

 nia uia pilnować skarbów w podziemiach zaniku Łęczyckiego. 



