A. WRZEŚNIOWSKI. O TRZECH KIEŁŻACH PODZIEMNYCH. 



269 



Dolny i tylny kąt 8-go, 9-go i 10-go pierścienia jest zaostrzony, a tylny 

 brzeg 8-go i 9-go pierścienia jest ponad tym kątem słabo wypukły, 10-go zaś pra- 

 wie zupełnie prosty. 



Na grzbietowej stronie i na tylnym brzegu 8-go — 12-go pierścienia z każdej 

 strony znajduje się po jednym włosku, a na ostatnim z nich wznosi się nadto gru- 

 by kolec. Oprócz tego 11-sty i 12-sty pierścień posiadają, na grzbiecie po parę 

 włosków. 



Tylny brzeg łusko watej części 8-go — 10-go pierścienia (epirnera) posiada 

 10 — 12 drobnych włosków; przy dolnym brzegu 9-go pierścienia są osadzone 3, 

 a przy brzegu pierścienia 10-go cztery grube szczeciny. 



Rożki górne są dłuższe od połowy długości ciała. 



Pierwszy członek nasady jest najgrubszy i najdłuższy, 2-gi nieco od niego 

 krótszy i cieńszy, a 3-ci przeszło o połowę krótszy i znacznie cieńszy od poprze- 

 dniego. Wić główna, składająca się z 25-ciu członków, jest przeszło l'/ 2 raza 

 dłuższa od nasady. Wić dodatkowa obejmuje dwa członki, z tych pierwszy 2'/ 2 

 raza dłuższy od wierzchołkowego. Jest ona krótsza od dwu pierwszych członków 

 wici głównej (tab. VII, fig. 3). 



Rożki dolne wierzchołkiem nasady sięgają nieco poza wierzchołek nasa- 

 dy rożków górnych. Czwarty członek nasady nieco jest grubszy i zaledwie dłuż- 

 szy od 5-go. Wić, złożona z 10 członków, jest krótsza od dwu ostatnich członków 

 nasady. Rożki dolne ku przodowi wyprostowane sięgają nieco poza połowę 

 długości górnych. 



Nogi. 



Biodra (epirnera, coxae) czterech pierwszych par nieco są głębsze od 

 odpowiednich pierścieni, z przodu i u dołu zaokrąglone i rzęsowate: na pierwszem 

 znajdują się 3, na następnych po 8 — 9 rzęs. Wysokość bioder stopniowo wzrasta 

 od 1-go do 3-go; 4-te jest nieco niższe, ale dłuższe od 3-go. Przednia połowa 5-go 

 biodra jest mniej więcej równej wysokości z odpowiednim pierścieniem ciała; 

 tylna jego połowa mniej więcej o połowę niższa. Na przednim brzegu biodra 

 znajduje się kilka krótkich szczecinek. Biodro 6 te także składa się z przedniej 

 wyższej i tylnej o połowę niższej części. Przednia część wyrównywa tylko poło- 

 wie wysokości odpowiedniego pierścienia. Biodro 7-me przedstawia się jako 

 nieregularny odcinek koła wypukłością ku dołowi zwrócony, odpowiedni pier- 

 ścień jest od niego 2'/ 2 raza wyższy. 



Nogi chwytne (gn at h o p o d a), tab. VIII, fig. 7, obu par są zakończone 

 rękami takiego samego kształtu, lecz nogi drugiej pary mają rękę nieco większą 

 aniżeli nogi pierwszej pary. W ogólnych zarysach ręka (manus, propos) jest 

 trójkątna, z przodu ograniczona prawie prostym, z tylu lekko łukowatym brze- 

 giem. Dłoń (palma, a ci es) jest nieco krótsza od przedniego brzegu ręki, prawie 

 zupełnie prosta. Przy przednim (górnym) brzegu posiada ona parę włosków, na 

 tylnym (dolnym), wiązki włosów pomięszanych z kolcami, każda osadzona w od- 

 powiedniem zagłębieniu; na nogach 1-szej pary znajduje się 8, na nogach 2-giej 

 pary 10 wiązek; od góry ku dołowi (od tyłu ku przodowi) szczeciny wiązek coraz 

 są dłuższe. Na dolnym i przednim (górnym i przednim) kącie każdej nogi wznosi 



