A. WRZEŚNIO WSKI. O TRZECH KIEŁŻACH PODZIEMNYCH. 



271 



ma na górnym, zewnętrznym brzegu 3 kolce, oraz po kolcu na górnym, i tylnym 

 kącie. Płat zewnętrzny i wewnętrzny na górnym brzegu maja. po jednym kolcu. 

 Każdy płat obu par nóg ma wierzchołek uzbrojony kilkoma silnemi kolcami 

 i szczecinami. 



Nogi ostatniej pary. (tab. VI, fig. 5). Długość] nóg wynosi l / 3 długości 

 ciała. Ich nasada jest dłuższa od ostatniego pierścienia odwłoka i przeszło dwa 

 razy dłuższa od płata wewnętrznego. Płat zewnętrzny jest od niej blisko 4'/ 3 ra- 

 za dłuższy. Pierwszy członek płata zewnętrznego jest prawie 2 razy dłuższy od 

 członka wierzchołkowego. Na wewnętrznym brzegu pierwszego członka płata ze- 

 wnętrznego znajduje się sześć nacięć, każde z czterema kolcami, a pięć górnych 

 oprócz tego ma po jednej cienkiej, długiej i pierzastej szczecinie. Na zewnętrznym 

 brzegu członka znajdują, się trzy grupy, po 4 kolce każda. Nadto na swych gór- 

 nych kątach, tak wewnętrznym jak zewnętrznym w mowie będący członek posiada 

 po wiązce silnych kolców. Drugi, wierzchołkowy członek tegoż płata ma na we- 

 wnętrznym i zewnętrznym brzegu po trzy grapy znacznie mniejszych szczecinek 

 i na ukośnie ściętym wierzchołku kilka szczecin długich i cienkich. Płat 

 wewnętrzny jest na wierzchołku uzbrojony kilkoma kolcami i jedną pierzastą 

 szczeciną, a na górnym brzegu nasady znajdują się dwie grupy kolczastych 

 szczecin. 



Blaszka ogonowa (tab. VI, fig. 3), jest równej długości z ostatnim 

 pierścieniem odwłoka, Jej rozcięcie wynosi przeszło 2 / 3 całej długości. Połówki 

 blaszki są wązkie, ku wierzchołkowi stopniowo zwężone, na wierzchołku równo 

 ucięte, z mało wypukłym brzegiem zewnętrznym. Na wierzchołku każdej po- 

 łówki znajdują się trzy potężne kolce, każdy z wyraźną bladą szczecinką przy 

 wierzchołku. Na zewnętrznym brzegu jednej połówki wznoszą się dwa silne 

 kolce jeden pod drugim, a poniżej znajdują się dwie cienkie szczecinki, na dru- 

 giej zaś połówce zamiast dolnego kolca znajduje się szczecinka,. Oprócz tego, na 

 jednej powierzchni, której nie oznaczyłem, na każdej połówce wznosi się silny 

 kolec. 



Samiec 4,323 milimetra długi. (tab. VII, fig. 1). 



Ciało trochę więcej niż 6,5 razy dłuższe od 3-go pierścienia ciała wraz z od~ 

 powiedniem biodrem. 



Głowa dłuższa niż wysoka, dorówny wająca '/ 9 długości całego ciała. 



Wycięcia i cała jej postać jak u poprzednio opisanego samca. 



Stosunkowa głębokość pierścieni ciała, tylny i dolny kąt, oraz tyl- 

 na krawędź 8 — 10 pierścienia, jako też szczecinki na grzbietowej stronie tychże 

 pierścieni, oraz pierścienia 11 i 12, takie same jak u samca 11 mm długiego. Cała 

 różnica ogranicza się do mniej licznych szczecin na tylnym i dolnym brzegu 

 pierścieni 8 — 10. 



Rożki górne nieco dłuższe od połowy długości ciała. Stosunkowa dłu? 

 o - ość członków składających nasadę rożków taka sama jak u poprzednio opisanego 

 okazu, lecz członek 2-gi i 3 ci stosunkowo znacznie grubsze, zwłaszcza 3-ci tak 

 samo gruby jak poprzedzający. 



Wić główna złożona z 14 członków, jest blizko 2 razy dłuższa od nasady. 

 Długość wici dodatkowej złożonej z 2 członków mniejsza od długości dwu 



