A. WRZEŚNIOWSKI. O TRZECH KIEŁŻACH PODZIEMNYCH. 



273 



Nasada rożków dolnych nieco dalej sięga ku przodowi. Wić mniej posiada 

 członków i jest stosunkowo krótsza. 



Biodro 5-te i 6-te posiadają, tylne połowy znacznie wyższe. Uda nóę; 5-ej do 

 7-ej pary znacznie są szersze w stosunku do długości. 5-ta noga jest jeszcze krót- 

 sza w stosunku do 6-ej i 7-ćj. Wszystkie nogi są szersze i mniej licznemi szczeci- 

 nami uzbrojone. 



Nogi poskoczne 1-ej pary mają krótszą nasadę, chociaż same mało są krótsze, 

 aniżeli u większego samca; ich uzbrojenie jest słabsze. Nogi poskoczne 3-ej pary 

 w stosunku do długości ciała, znacznie są krótsze, z mniej licznemi kolcami 

 i szczecinami pierzastemi. Głównie jest tu skrócony płat zewnętrzny, stosunkowo 

 bardzo szeroki; jego członek 2-gi bardzo słaby okazuje rozwój '). Blaszka ogono- 

 wa głębsze ma rozcięcie. 



Z drugiej strony, u obu samców następujące szczegóły budowy są takie sa- 

 me, lub mniej więcej takie same: 



Pierścienie ciała, zwłaszcza cbarakterystyczne 8-my — 10 go; uzbrojenie 

 grzbietu. Stosunkowa długość rożków górnych do długości ciała; długość wici 

 głównej do nasady; długość wici dodatkowej do pierwszych dwu członków wici 

 głównej. Głębokość bioder. Stosunkowa długość nóg 5-ej — 7-ej pary. Ręce nóg 

 chwytnych. Szczątkowy stan wewnętrznego i znaczne wydłużenie zewnętrznego 

 płata nóg poskocznych ostatniej pary. Rozcięcie i zarysy blaszki ogonowej. 



Samica 9,405 mm długa (tab. VII, fig. 2). 



Bardziej jest podobna do młodego samca (4,323 mm), aniżeli do starego 

 (11 mm). 



Ciało przeszło 7 razy dłuższe od wysokości 3-go pierścienia ciała wraz z od- 

 powiedniem biodrem wziętego. 



Głowa, wyobrażająca mniej więcej '/ u część długości całego ciała, dłuższa 

 niż wysoka. Jej kształt i wycięcia jak u samców. 



Stosunkowa wysokość pierścieni ciała, oraz postać 8-go — 10-go pierścienia: 

 ich kąt dolny i tylny, oraz brzeg tylny i brzeg dolny, takie same jak u samców. 

 Uzbrojenie grzbietu takie same, uzbrojenie tylnego i dolnego brzegu 8-go — 10-go 

 pierścienia złożone z mniej licznych szczecin aniżeli u wielkiego samca. 



Rożki górne przewyższają połowę długości ciała. Nasada taka sama jak 

 u największego samca. Wić główna złożona z 21 członków, przeszło l'/ 2 raza dłuż- 

 sza od nasady. Wić dodatkowa 2 członkowa, krótsza od dwu pierwszych członków 

 wici głównej; pierwszy członek wici dodatkowej 2'/ 2 raza dłuższy od drugiego 

 (tab. VII, fig. 5). 



Rożki dolne wierzchołkiem nasady sięgają nieco poza wierzchołek na- 

 sady rożków górnych. Nasada jak u dużego samca: 4- ty członek grubszy i nieco 



') U samca 8 mm długiego nogi poskoczne (tab. VI, fig. 6) miały znacznie wydłużony płat ze- 

 wnętrzny, prawie 5 dłuższy od nasady, którego pierwszy członek był przeszło 6 razy dłuższy od piata 

 wewnętrznego i blisko 3'/ 2 raza dłuższy od członka 2-go. Okazuje się tedy, że przy dalszym rozwoju 

 zwierzęcia przedewszystkiem wydłuża się pierwszy członek płata zewnętrznego, który w końcu ma taką 

 przewagę nad drugim. Przytem zmniejsza się szerokość nogi. Uzbrojenie płata zewnętrznego w mowie 

 będącego okazu bardziej zbliżało się do uzbrojenia największego samca, gdyż na wewnętrznym brzegu 

 płata znajdowały się 4 grupy kolcy z tylomaż szczecinami pierzastemi. 



Pam. Fizyj. Tom VIII. Dział III. 35 



