274 



DZIAŁ III. ZOOLOGIJA. 



dłuższy od 5-go. Wić, złożona z 6 członków, mało krótsza od obu ostatnich 

 członków nasady razem wziętych. 



Nogi. Cztery pierwsze biodra nieco głębsze od odpowiednich pierścieni, 

 od 1-go do 3-go coraz głębsze, 3-cie nieco od 4-go głębsze. Przednia polowa 5-go 

 mniej więcej równej wysokości z odpowiednim pierścieniem, tylna polowa l'/ 2 

 raza niższa od przedniej. Przednia połowa 7-go biodra l'/ 2 raza niższa od odpowie- 

 dniego pierścienia; tylna jego połowa w tym samym stosunku niższa od przedniej. 



Nogi chwytne zakończone takiemi samemi rękami i palcami jak u samców. 



Nogi 3-ej i 4-ej pary jednakowo długie; nogi 5-ej pary prawie tak samo 

 długie jak 3-ej, znacznie krótsze od nóg 6-ój lub 7-ćj pary, które są sobie równe, 



Wszystkie nogi stosunkowo szersze niż u samca 11 mm długiego i pod tym 

 względem podobne do nóg samca długiego 4,323 mm; nie mniej bogate w szczeci- 

 ny aniżeli u pierwszego z samców. 



. Nogi poskoczne 1-ej i 2-ej pary nie przedstawiają, żadnych różnic godnych 

 uwagi. Są one uzbrojone tak samo jak u największego samca, z tą tylko różnicą, 

 że ich kolce są dłuższe i cieńsze 



Nogi poskoczne 3-ej pary (tab. VI, fig. 8) prawie dorównywają '/ 4 długości 

 ciała. Ich nasada jest dłuższa od ostatniego pierścienia odwłoka, prawie 2 razy 

 dłuższa od płata wewnętrznego. Członek 1-szy płata zewnętrznego jest 4 razy 

 dłuższy od nasady, mniej więcej 3 razy dłuższy od członka 2-giego i 6 razy blisko 

 dłuższy od płata wewnętrznego. Płat zewnętrzny większą okazuje szerokość niż 

 u najroślejszego samca, ale jest znacznie węższy niż u samca 4,323mm. Uzbrojenie 

 nasady i płata wewnętrznego takie samo jak u pierwszego z wymienionych sam- 

 ców, ale płat zewnętrzny jest skąpiej zaopatrzony w kolce i szczeciny. Członek 1-szy 

 tego płata, oprócz dwu wiązek kolców na brzegu wierzchołkowym, tak na brzegu 

 zewnętrznym, jak wewnętrznym ma po cztery grupy kolców, każda złożona z czte- 

 rech kolcy, ale tylko górna wewnętrzna grupa posiada szczecinę pierzastą.. 



Blaszka ogonowa (tab. VI, fig. 2), ma połówki trochę szersze niż u samca, 

 z 4-ma kolcami na wierzchołku i dwoma kolcami na zewnętrznym, oraz jednym 

 kolcem na wewnętrznym brzegu każdój połówki. 



Do bioder 2-ej — 5-ej pary nóg tułowia, ponad górnym końcem uda, przy- 

 czepia się blaszka jajonośna (tab. XV, fig. 2 — 5), ograniczająca od dołu jamę vvy- 

 lężniczą, w której samica nosi jajka i przez pewien czas przechowuje młode po- 

 tomstwo. Blaszka nóg 2-ej pary sięga poza dolny brzeg krę tarza; blaszka nóg 

 3-ej pary dochodzi wierzchołkiem do połowy goleni, nóg 4-ej pary opuszcza się 

 nieco poniżej dolnego brzegu krętarza, a nóg 5 -ej pary nie dochodzi do dolnego 

 brzegu uda. Najdłuższe i najobszerniejsze są blaszki nóg 3-ej pary, najmniejsze 

 na 5-ej parze. W miejscu przyczepienia do biodra blaszka jest znacznie zwężona, 

 następnie raptownie rozszerzona, potem stopniowo zwężona i na wierzchołku za- 

 ostrzona. Przedni brzeg blaszki jest prosty łub słabo łukowaty, oraz gładki, bez 

 szczecin; tylny wypukły, zmiernemi, dosyć licznemi szczecinami: na blaszce nóg 2-ej 

 pary znajduje się 5 szczecin, na blaszce nóg 3-ej pary 13, na blaszce nóg 4-ej pary 

 10 szczecin. Blaszka nóg 5-ej pary jest eliptyczna, z 7-ma szczecinami na brzegu. 



Ujście jajowodów (vulva), tab. XVI, fig. 1, 1 A, znajduje się przy dolnym 

 brzegu biodra nóg 5-ej pary, pomiędzy mięśniami wy pros to wnemi (dźwigaj acemi 



