A. WEZEŚNIOWSKI. O TRZECH KIEŁŻACH PODZIEMNYCH. 



281 



do 20-go. U osobnika 2 mm długiego 8-mio członkowa wić miała ozopki na 

 członku 4, 6, 7. 



Pręciki Humberta. Wić główna rożka górnego u jednego- z osobni- 

 ków 10,73 mm długich, obłamana poczynając od 17-go członka, posiadała pręciki 

 na członkach: 5, 7, 9, 11, 13, 15, a wić całkowita drugiego rożka, złożona z 20 

 członków, miała czopki na członkach parzystych od 6-go do 20 -go włącznie. 

 U drugiego osobnika tej samej długości na jednej wici 20-sto człon ko wej członki 

 parzyste od 6 — 18 były z pręcikami, na drugiej zaś wici 21-no członkowćj, 

 utworami temi były opatrzone członki parzyste od 6 — 20. U osobnika 2 mm 

 długiego tylko 4-ty członek wici był z pręcikiem. 



Wić rożków dolnych. U osobnika 10,73 mm długiego wić jednego 

 rożka była 8-mio członkowa i posiadała pręciki na członkach 1-ym — 6-go; druga 

 wić była 7-mio członkowa, a pręciki znajdowały się na członkach 1, 2, 4, 6. 



Porównywając opis dużych, prawdopodobnie wyrośniętych i pozostałych 

 znacznie drobniejszych okazów spostrzegamy, że zachodzą, tu takie same różnice 

 jak u poprzednio opisanego N. tatrensis, a mianowicie że młode, niewątpli- 

 wie niedawno wyszłe z jamy wylężniczój, od wyrośniętych różnią się następuj ą- 

 cemi szczegółami: 



Głowa znacznie większa, ciało w stosunku do swój wysokości znacznie 

 krótsze. Członki nasady rożków górnych grubsze; członki wici głównej mniej 

 liczne, stosunkowo dłuższe. Członki wici rożków dolnych także mniej liczne 

 i stosunkowo dłuższe. Tylna połowa 5-go i 6-go biodra stosunkowo wyższa. Uda 

 nóg 5-ej — 7-ej pary szersze. Nogi 5-ej pary jeszcze krótsze. Wszystkie nogi szer- 

 sze i mniej posiadające szczecin. Blaszka ogonowa głębiej rozcięta. 



Pozostałe znamiona są bez względu na wzrost te same i użyłem ich do scha- 

 rakteryzowania gatunku: 



Ciało (u dorosłych) bardzo szczupłe. 



Rożki górne dorównywaj ące przeszło 2 / 5 długości ciała, z wicią główną 20 

 do 21 członkowa, (u dorosłych), l'/ 2 do 2 razy dłuższą od nasady. Wić dodatkowa 

 2-u członkowa, krótsza od dwu pierwszych członków nasady wici głównćj, 

 z członkiem 1-szym znacznie dłuższym od 2-go. 



Cztery pierwsze biodra nieco niższe od odpowiednich pierścieni ciała. 



Dolny i tylny kąt 1-go, 2-go i 3-go pierścienia odwłoka (8-go, 9-go i 10-go 

 pierścienia ciała) obszernie zaokrąglony. 



Ręce nóg chwytnych trójkątne, na nogach 1-ej pary nieco mniejsze; szersze 

 niż długie; z przednim i tylnym brzegiem łukowato wypukłym, z dłonią zaledwie 

 ukośną, prawie prostą. 



Uda nóg tułowia 5-ej do 7-ej pary wązkie. Nogi 3-ej pary nieco dłuższe od 

 nóg 4-ej pary. Nogi 5-ej pary krótsze od obu poprzednich i znacznie krótsze od 

 nóg 6-ej pary, które są znowu krótsze od nóg 7-ej pary. 



Nogi poskoczne 3-ej pary (u dorosłych samców) przewyższają '/ 3 długo- 

 ści ciała. Ich płat zewnętrzny bardzo długi i złożony z dwu członków pra- 

 wie równych; płat wewnętrzny szczątkowy. Wewnętrzny brzeg płata zewnę- 

 trznego z pierzastemi szczecinami, których płat wewnętrzny wcale nie posiada. 



Parn. Fizyj. Toin VIII. Dział III. 36 



