282 



DZIAŁ III. ZOOLOGUA. 



Blaszka ogonowa (u wyrośniętych samców) mniej niż do połowy długości 

 rozcięta, o połówkach na zewnątrz i na wewnątrz silnie wypukłych, ku wierzchoł- 

 kowi znacznie zwężonych. 



Niphargus puteanus var. Vejdovskyi od N. tatrensis różni się: 

 wysmukłością ciała i mniejszą stosunkową długością rożków górnych; niskiemi 

 biodrami 4-ch pierwszych pierścieni tułowia; zaokrąglonym dolnym i tylnym ką- 

 tem 1-go, 2-go i 3-go pierścienia odwłoka; obecnością kolców na ostatnim pierście- 

 niu odwłoka; rękami nóg chwytnych szerszemi niż długiemi; coraz dłuższemi 

 nogami 5-ej do 7-ej pary, znacznem wydłużeniem nóg poskocznych ostatniej pa- 

 ry; prawie równo długiemi członkami płata zewnętrznego tych nóg; mniej rozciętą 

 blaszką ogonową. 



Porównanie Niphargus tatrensis i Niphargus puteanus var. V ej - 

 dovskyi z formami dotychczas opisanemi. 



Koch pod nazwą Gammarus puteanus opisał dwa kiełże studzienne: 

 jednego z Ratysbony, drugiego z miasta Dwu-Mostów. Kiełż z Katysbony '), 

 posiada cztery pierwsze biodra głębsze od odpowiednich pierścieni; ręce nóg 

 cbwytnych czworokątne, szersze niż długie; nogi poskoczne ostatniej pary stosun- 

 kowo krótkie; boki ciała ockrowo czerwonawe. Drugi 2 ) ma biodra niższe od 

 pierścieni, wyjąwszy 1- sze biodro; ręce nóg chwytnych wyraźnie ku górze zwężo- 

 ne, dłuższe niż szerokie (o czem sam Koch pobieżnie wspomina: das vorletzte 

 Grlied der vierVorderbeine schien weniger breit zu sein); nogi po- 

 skoczne ostatniej pary stosunkowo dłuższe, z drugim członkiem płata zewnętrznego 

 stosunkowo bardzo długim; ciało przezroczysto białe; nogi 5-ej — 7-ej pary prawie 

 równe, gdy tymczasem u poprzedniego nogi 5-ej pary znacznie są krótsze od na- 

 stępnych. O oczach nie wspominam, bo tu niewątpliwie zachodzi jakieś nieporo- 

 zumienie. Na różnice obu form opisanych przez Kocha dotychczas tylko S. Bate 

 zwrócił uwagę, jak to później zobaczymy. Usprawiedliwiają one utworzenie 

 dwu odrębnych gatunków. 



Kiełż z całą dokładnością narysowany przez DE LA. Valette St. GrEORGE 3 ) 

 jest uderzająco podobny do formy z Dwu-Mostów opisanej przez Kocha. 

 Wysmukłość ciała, niskie biodra 4-ch pierwszych pierścieni ciała, mała różnica 

 w długości trzech ostatnich nóg tułowia 5-ej — 7-ej pary, oraz długość nóg po- 

 skocznych ostatniej pary, nie pozostawiają pod tym względem wątpliwości; niejaka 

 różnica zachodzi pod względem ręki nóg chwytnych, ale Koch wykonał rysunki 

 wprost od oka, przy bardzo małem powiększeniu, gdy tymczasem DE LA Valette 

 narysował swego kiełża według szczegółowych pomiarów. Różnica w sposobie 

 wykonania rysunków niewątpliwie wpłynęła na niewielką ich niezgodność. Tru- 



') C. L. Koch. Deutschlands Crustaceen, Myriapoden und Arachniden. Kegensburg. Zeszyt 

 V, tab. 2. 



2) Ibidem. Zeszyt XXXVI, tab. 22. 



3 ) De La Yalette St. George. De Gammaro puteatio. Berlin. 1857. Tab. I. 



