A. WRZEŚNIO WSKI. O TRZECH KIELŻACH PODZIEMNYCH. 



287 



złożony z 51 członków, mniej więcej 6 razy dłuższą, od nasady. Wić dodatkowa 

 na rysunku prawie równej długości z dwoma pierwszemi członkami wici głów- 

 nej f według Rougemonta ') prawie zupełnie zanikła). Rożki dolne bardzo 

 krótkie, mniej więcej 5 razy krótsze od górnych. Ręce nóg chwytnych trój- 

 kątne, mniej więcej tak długie jak szerokie. Nogi tułowia 5-ej pary krótsze od 

 od dwu następnych, które są. sobie równe. Biodra 5-ej do 7-ej pary szerokie, 

 od 5-go do 7-go coraz węższe, grubo na brzegach ząbkowane. Nogi poskoczne 

 ostatniej pary 19 mm długie, zatem znacznie dłuższe od połowy długości ciała, 

 z silnie wydłużonym członkiem wierzchołkowym płata zewnętrznego. 



U kiełża z Neuchatel rożki górne są stosunkowo bez porównania dłuższe, 

 aniżeli u poprzednio rozpatrywanych form, a czwarte biodro jest ogromne. Obu- 

 dwoma temi znamionami różni się on od N. puteanus, Koch, cle la Valette, od 

 N. ratisbonensis i od N. stygius, Schiodte, do których zbliża się zaokrą- 

 glonemi kątami pierwszych trzech pierścieni odwłoka i długiemi nogami posko- 

 cznemi ostatniej pary. Nadto od obu ostatnich różni się rękami nóg chwytnych. 

 Kąty trzech pierwszych pierścieni odwłoka wyróżniają go od N. longicauda- 

 tus, Costa, N. fontanus i N. kochianus; do tej różnicy przybywa długość 

 rożków górnych i obszerność 4-go biodra. Od dwu ostatnich różni się on także 

 zarysami ręki nóg chwytnych. Tak więc kiełż opisany przez prof. Godet nie 

 może być zaliczony do żadnego z powyższych gatunków, bo wyróżniające go zna- 

 miona wcale nie zależą, lub mało są zawisłe od wieku i płci; powinien on być 

 uznany za przedstawiciela odrębnego gatunku, dla którego proponuję nazwę 

 Niphargus Godeti. 



Aloizy Humbert 2 ) pod nazwą Niphargus puteanus var. Porelii 

 opisał kiełża żyjącego w znacznych głębokościach jeziora Genewskiego. Nie- 

 które szczegóły pominął on w opisie, ale znajdujemy je na rysunkach, które, jako 

 wykonane przy pomocy kamery, mogą tekst uzupełniać. Znamiona zoologiczne 

 skorupiaka są pokrótce następujące: Głowa mała. Rożki górne niewiele krótsze 

 od połowy długości ciała (ciało długie 7 mm, rożki górne 3 mm), z wicią 16-sto 

 członkową. Tylny brzeg pierwszych trzech pierścieni odwłoka prosty; dolny 

 i tylny kąt 2-go pierścienia odwłoka zaokrąglony, o-go zaostrzony (kąt 1-go pier- 

 ścienia na rysunku jest zasłonięty podniesioną do góry 6-tą nogą tułowia; w tekście 

 o kątach żadnej wzmianki). Cztery pierwsze biodra znacznie niższe od odpo- 

 wiednich pierścieni. Ręce nóg chwytnych dłuższe niż szerokie, trójkątne, z prze- 

 dnim brzegiem prostym, tylnym nieco wypukłym i dłonią do brzegów prosto- 

 padłą. Nogi 3-ej i 4-ej pary mniej więcej równej długości; 5-ej pary równej 

 długości z obiema poprzedniemi parami, znacznie krótsze od nóg dwu par na- 

 stępnych, których długość jest jednakowa. Uda 5-ej — 7 ej nogi w stosunku do 

 długości znacznie rozszerzone, z przodu i z tyłu ograniczone wypukłym brzegiem 



J) Ibidem, str. 12, 27, 31. 



2 ) Alols Humbert. Description du Niphargus puteanus var. Forelii. Materiaux pour servir 

 a l'etude de la faunę profonde du lae Leman. Lozanna, 187G, str. 313 — 398. Tali. VI, VII. Bulletin 

 de la Societe vaudoise des sclences naturelles. Tom XIV, str. 278 — 364. Tab. VI, VII. 



