A. WRZEŚNIOWSKI. O TRZECH KIEŁŻACH PODZIEMNYCH. 



289 



go silny, na dół skierowany ząb. Dolny bok (dłoń) tworzy ząbkowana po bo- 

 kach rynienkę dla pomieszczenia ostatniego, szponiastego członka. Brzeg 

 przedni płasko łukowaty. Szpon szablowato zgięty, zakończony osti-ym pazurem. 

 Blaszka ogonowa, według słów autora, jako dwa stożkowate, ruchome i kolczyste 

 wyrostki, t. j. niewątpliwiedo samej podstawy rozcięta. Kolor ciała jasny, szaro-żół- 

 ty, koniec szpona i kolec na tylnej granicy dłoni nóg chwytnych koloru mięsnego. 



Nadto, rożki górne u samca wyrównywające l / 3 , u samicy % długości ciała, 

 z główną wicią o 34 członkach. Wić dodatkowa jako mały guzik uwieńczony 

 szczeciną. Wić rożków dolnych z 13 członków. 



Z pobieżnych i powierzchownych napomknień DE Bougemonta ') trudno 

 orzec, o jakich mówi gatunkach. Zdaje się, że miał on do czynienia z Niph. 

 puteanus, Koch, de la Valette; N. fontanus, S. Bate, oraz N. Godeti, 

 mihi, którego rysunek skopijował z pracy prof. Godet. 



Gammarus su bterraneus, Leach i Gam. minutus, Gervais=Gam. 

 lacteus, Gervais, pozostają zagadkowemi z powodu zbyt krótkich wzmianek, 

 niepoz walających na dokładne określenie ich znamion. 



Niphargus ponticus, Czerniawskij, jak już nadmieniłem, najprawdo- 

 podobniej wcale nie może być zaliczony do rodzaju Niphargus i to samo na- 

 leży powiedzieć o Niph. caspius, Grimm. 



Gammarus rh ipidiophorus, Catta ; dobrze jest opisany i z pewnością 

 łatwo go będzie rozpoznać w razie odszukania, ale w opisie prof. Catta brak da- 

 nych, któreby pozwalały oznaczyć czy tego kiełża należy zaliczyć do rodzaju 

 Gammarus lub Niphargus, nie można go więc umieścić w spisie gatunków 

 tego ostatniego rodzaju. 



Z powyższego zestawienia wynika, że dotychczas opisane formy rodzaju Ni- 

 phargus sprowadzam do następujących gatunków. 



1. Niphargus puteanus. 



Gammarus puteanus. Ko cli. Deutschlands Crustaceen, Myriapoden und Arachniden. Zeszyt 



XXXVI. Tab. 22. 



De la Valette St. George. De Gammaro puteano. 1857. 



?Gaspary. Verhaudl. d. naturh. Vereins d. preuss. Rheinlande und 



Westphalen. 1849, str. 39—48. Tab. II. 



?Hosius. Archiv. f. Naturgeschichte. 1850, str. 233— 248. 

 ? Guerin-Me'neville, in: S. Bate. Catalogue, p. 387. Tab. XXXII, fig. 4. 

 Plateau. Mein. Acad. d. Belgique. Tom XXXIV. Tab. I, fig. 1. 

 ? Niphargus aquilex. Schlodte. Overs. Kongel. danske Videnskabernes Selskabs Forhandlin- 



ger. 1855, str. 349—350. 



S. Bate and J. O. Westwood. British Sessile-eyed Crustacea. Tom I, 

 str. 315—318. 



Niphargus stygius. S. Bate. Catalogue, str. 174. Tab. XXXII, fig, 1. 



2. Niphargus ratisbonensis. 



Gammarus puteanus. Koch. L. c. Zeszyt V. Tab. 2. 



') De Rougemont. I£tude de la faunę des eaux privees de lumiere, Paryż, Berlin, Neuchu,- 

 tel, 1876. 



Pam. Pizyj. Tom VIII. Dział III. 37 



