290 



DZIAŁ III. ZOOLOGIJA. 



3. Niphargus longicaudatus. 



Gammarus longicaudatus. A. Cos ta. Memorie d.reale Acad. del scienze. Vol. I, str. 217. Tab. IV, fig. 6. 



4. Niphargus stygius. 



Schlodte. — Danske Videnskab. Śelskabs Skrifter. Naturvidens. og 

 matkem. Afd. Seryja 5. Toin II, str. 26—28. Tab. III. 



5. Niphargus fontanus. 



C. Spence Bate. Proceed. of Dublin Univ. Zoolog, and Botan. Assoc. 

 1859. — Natural Hist. Review. VI, str. 165, fig. 2. 

 C. Spence Bate. Catalogue, str. 175. Tab. XXXII, fig. 2. 

 C. S. Bate and J. O. Westwood. British Sessile-eyed Crustacea. Tom I, 

 str. 319—322. 



Niphargus stygius . 



Niphargus fontanus. 



Niphargus kochianus. 



Gammarus puteanus. 



6. Niphargus kochianus. 



C. S. Bate. Proc. of Dublin Univ. Zool. and Bot. Assoc. 1859. — Nat. 

 Hist. Beview. VI, str. 165, fig. 1. 



C. S. Bate. Catalogue, str. 176. Tab. XXXII, fig. 3. 



C. S. Bate and J. O. Westwood. British Sessile-eyed Crustacea, Tom I, 



str. 323—325. 



7. Niphargus Godeti. 



Godet. Bulletin Soc. sc. nat. Neuchatel. Tom IX. Zeszyt 2. 1872, str. 

 153—155. 



8. Niphargus Forelii. 



Niphargus puteanus var. Forelii. Hu mb er t. Mat. pour servir a l'etude de la faunę prof. du lac Leman. 

 1876, str. 313—398. 



9. Niphargus orcinus. 



Niphargus orcinus. .G.Joseph. Berliner enthom, Zeitschr. Dewitz. 1882, Tom XXVI, str. 7 — 9. 



Porównanie obu powyżej przeze mnie opisanych kiełży studziennych: N. 

 tatrensis i N. puteanus var. Vejdovskyi z wymienionemi dziewięcioma 

 gatunkami tego samego rodzaju doprowadza do następujących wniosków: 



Niphargus tatrensis. 



Do N. ratisbonensis podobny: czterema pierwszemi biodrami głębszemi 

 od odpowiednich pierścieni; niezbyt wydłużonemi nogami poskocznemi ostatniej 

 pary; prawdopodobnie stosunkową, długością, nóg tułowia ostatnich trzech par. 

 Stanowczo różni się: rękami nóg chwytnych, oraz dolnemi i tylnemi kątami 

 pierwszych 3-ch pierścieni odwłoka, bo u N. ratisbonensis na 2 gim pier- 

 ścieniu Koch wyobraził kąt obszernie zaokrąglony. 



Od N. puteanus różni się: czterema pierwszemi biodrami znacznie głęb- 

 szemi od odpowiednich pierścieni. Zaostrzonemi dolnemi i tylnemi kątami 3-ch 

 pierwszych pierścieni odwłoka. Rękami nóg chwytnych, które są dłuższe niż 

 szerokie. Nogami poskocznemi ostatniej pary, u których wierzchołkowy członek 

 płata zewnętrznego jest stosunkowo krótki. 



Od N. longicaudatus różni się znacznie głębszemi czterema pierwszemi 

 biodrami; rękami nóg chwytnych; trzema pierwszemi pierścieniami odwłoka, 



