A. WEZEŚNIOWSKI, O TEZECH KIEŁŻACH PODZIEMNYCH. 



295 



Wić dodatkowa, złożona z 2 członków, stale jest krótsza od dwu pierw- 

 szych członków wici głównej, Wierzchołkowy członek wici dodatkowej okazuje 

 dwa przewężenia jedno nad drugiem położone (tab. XIV, fig. 3 A, 3 B, 4); jest on 

 krótszy od 1-go, który najczęściej (5 razy na 10) był od niego 3 razy, u jednego 

 okazu 4 razy, u jednego 5 razy, u jednego l 1 /^ i u dwu okazów 2'/ 2 razy dłuższy. 

 U jednej samicy (5,841 mm długiej), na jednym rożku 1-szy członek był 2 razy, na 

 drugim rożku 5 razy dłuższy od 2-go, lecz długość całej wici dodatkowej zawsze 

 była ta sama: 0,100 mm. U innej samicy (długiej 5,379 mm) jeden rożek górny miał 

 wić główną. 10-cio członkową i wić dodatkowa 0,168 długą,, z członkiem 1-szym 

 3 dłuższym od 2-go, gdy tymczasem główna wić drugiego rożka miała 12 członków, 

 a jej wić dodatkowa była 0,132 mm długa i odznaczała się członkiem pierwszym 

 5 razy dłuższym od wierzchołkowego. 



Rożki dolne wierzchołkiem nasady sięgają, nieco poza nasadę rożków 

 górnych; 4-ty członek ich nasady nieco jest dłuższy od 5-go, a wić krótsza od obu 

 tych członków razem wziętych. Oprócz form bardzo małych, poniżej 3 mm dłu- 

 gości, u których obejmowała ona tylko 3 członki, u wszystkich pozostałych skła- 

 dała się z 5, częściej z 6 członków, a u jednego okazu (samicy 5,841 mm długiej), 

 na jednym rożku była wić 5-cio, na drugim 6-cio członkowa. Na tych rożkach 

 znajdują, się tylko szczeciny czuciowe z bladym, delikatnym wierzchołkiem, sku- 

 pione przy dalszych końcach członków nasady i wici. 



Nogi. Biodra od 1-go do 4-go coraz są wyższe, 5-te o połowę niższe od po- 

 przedniego, następne coraz niższe. Trzy pierwsze biodra są prawie 2 razy tak wy- 

 sokie jak szerokie, u dołu zaokrąglone i kilkoma szczecinami opatrzone. Biodro 

 4-te zaledwie jest wyższe niż szerokie; ma ono dolny brzeg obszernie zaokrąglony 



1 licznemi szczecinami opatrzony, a tylny brzeg z łukowatem wycięciem. U form 

 nie wyrośniętych (3,934 mm, 2,500 mm) szczeciny na dolnym brzegu bioder daleko 

 mniój są liczne. Biodro 5-te ma dolny brzeg wyszczerbiony, obie połówki jedna- 

 kowo wysokie. Biodro 6-te jest z tyłu nieco wyższe niż z przodu i posiada wycię- 

 cie, lub tylko łukowate wgięcie na dolnym brzegu. Biodra 1-sze — 4-go, są wyższe 

 od odpowiednich pierścieni ciała, u dużej samicy (6,500 mm) przeszło 2 razy 

 u znacznie mniejszego samca (3,934 mm) l'/ 3 raza; u bardzo małej samicy 

 (2,500 mm) pierwsze dwa biodra są równo wysokie z pierścieniami, 3-cie i 4-te 

 mało co wyższe. Biodro 5-te jest wysokości pierścienia, lecz u bardzo małych 

 osobników (2,500 mm) prawie o połowę od niego niższe. Biodro 6-te jednakową 

 z pierścieniem posiada wysokość lub nieco jest niższe. Biodro 7-me jest u dołu 

 łukowate, a odpowiedni pierścień ciała posiada wysokość 3 lub 2'/ 2 , u bardzo ma- 

 łych osobników 2 razy większą. 



Nogi ch wytnę (tab. XIV, fig. 7 — 10). Ręce nóg 1-ej pary są u obu płci 

 jednakowe, mniej więcej l'/ 2 raza tak długie jak szerokie. Mają one dłoń (brzeg 

 dolny) prosto uciętą, zaledwie łukowatą, uzbrojoną krótkiemi szczecinkami, po- 

 między któremi znajdują się dłuższe włoski. Ręka nóg 2-ej pary jest u samicy 



2 razy, u samca l'/ 2 raza dłuższa niż szeroka, z ukośną, prawie zupełnie prostą dło- 

 nią, uzbrojoną krótszemi i dłuższemi szczecinkami, oraz drobnemi kolcami. Na 

 tylnym brzegu ręki 1-ej pary znajduje się kilka długich włosów, a na tylnym 

 brzegu rąk 2-ej pary do 5-ciu szerokich, długich szczecin, każda z towarzyszącem 



