A. WRZEŚNIOWSKI. O TEZ ECH KIEŁŻACH PODZIEMNYCH. 299 



krótsze, bo tylko 4 razy dłuższe od wysokości 3-go pierścienia z odpowiedniem 

 biodrem. Członki nasady rożków górnych grubsze, członki wici daleko mniój 

 liczne, ale stosunkowo dłuższe; skutkiem tego długość rożków w porówna- 

 niu z długością ciała, oraz długość wici w porównaniu z nasadą, mało jest mniej- 

 sza. Członek 4 ty i 5-ty nasady rożków dolnych tej samej stosunkowo długości. 

 Wić rożków obejmuje mniej członków stosunkowo dłuższych. Uda nóg 5-ej, 6-ej 

 i 7-ej pary znacznie szersze w stosunku do długości. Wszystkie nogi daleko 

 skąpiej opatrzone szczecinami i nieco szersze. Biodra 1-e — 4-go w stosunku do 

 odpowiednich pierścieni ciała mniej wysokie. 



Młodociane formy możnaby wziąć za przedstawicieli innego gatunku, lecz 

 w żadnym razie nie możnaby się pomylić co do rodzaju, w którym należy je 

 pomieścić. 



Biorąc za typ gatunku formy wyrośnięte, a tern samem pomijając drobne 

 różnice form młodocianych odbywających pozarodkowy rozwój, znamiona gatun- 

 ku Boruta tenebrarum oznaczam w sposób następujący. 



Ciało mało wydłużone. 



Rożki górne dorówny wające '/ 3 części długości ciała; ich wić główna 

 12-sto — 13-sto członkowa, przeszło l'/ 2 raza dłuższa od nasady; wić dodatkowa 

 2-u członkowa, krótsza od dwu pierwszych członków wici głównej. Wierzchoł- 

 kowy członek wici dodatkowej znacznie krótszy od podstawowego. 



Cztery pierwsze biodra znacznie głębsze od odpowiednich pierścieni ciała. 



Dolny i tylny kąt I-go, 2-go i 3-go pierścienia odwłoka silnie zaostrzony. Na 

 zewnętrznej powierzchni 1-go i 2-go pierścienia odwłoka ukośne żeberko. 



Ręce nóg chwytnych czworokątne, 1-ćj pary prawie tak długie jak szerokie, 

 z dłonią prawie do brzegu prostopadłą, 2-giój pary znacznie dłuższe niż szerokie, 

 z dłonią ukośną. 



Uda nóg tułowia 5-ój, 6-ej i 7-ej pary szerokie, z tyłu wypukłe. Nogi 3-ej 

 pary nieco dłuższe od nóg następnej pary. Nogi 5-ej pary dłuższe od nóg po- 

 przedzających par, oraz dłuższe od nóg 7-ej pary, ale znacznie krótsze od nóg 6-ej 

 pary, które są najdłuższe. 



Nogi poskoczne bardzo krótkie, z pojedynczym, krótkim płatem wierzchoł- 

 kowym, uzbrojone nielicznemi kolcami. 



Skrzela na nogach tułowia 2-ej — 7-ej pary włącznie, wąskie i krótkie. 

 Pomiędzy nogami tułowia 2-ej, 3-ej, 6-ej i 7-ej pary, oraz nogami odwłoka 1-ej 

 pary po parze rurkowatych skrzel dodatkowych. 



Blaszki jajonośne samicy na wierzchołku obszernie zaokrąglone, ku nasa- 

 dzie zwężone, na brzegu długiem! opatrzone szczecinami. 



Różnice płciowe, niemówiąc taturalnie o samych gruczołach płciowych, 

 sprowadzają się do obecności u samic blaszek jajonośnych i nieco odmiennych rąk 

 drugiej pary. Obie te różnice mało są widoczne, bo blaszki prawie zawsze bywają 

 zasłonięte biodrami nóg, a ręce 2-giej pary nóg tak małą okazują odmienność, 

 że można ją dostrzedz dopiero po odpreparowaniu tych przysadek ciała. Jednem 

 słowem rozpoznanie płci według znamion powierzchownych jest w większości 

 wypadków wprost niemożebne. Różnicy wzrostu nie mogę na pewno podawać, 

 gdyż pomiędzy 16 okazami znalazłem tylko dwu samców, wszakże okoliczność, 



