304 



DZIAŁ III. ZOOLOGIJA. 



Spence Bate mówi o młodocianych okazach Gammarus gracilis 

 (G. mar i mus) i Orchestia. Co do pierwszych, badanych zaraz po wyjściu 

 z jamy wylężniczej, objaśnia on, że posiadają, daleko krótszą, główną wić rożków 

 górnych, która, podobnie jak wić dolnych rożków i wić dodatkowa, składa się 

 z członków daleko mniej licznych aniżeli u osobników wyrośniętych. Dalej 

 S. Bate zwraca uwagę, że oczy forin młodocianych są mniejsze i obejmują 

 znacznie mniej soczewek, oraz odznaczają się jaśniejszym barwnikiem aniżeli 

 u osobników dojrzałych. U Orchestia (niewymieniono gatunku), wielkie 

 ręce są u larwy (t. j. młodocianych osobników) bardziej podobne do rąk 

 samicy aniżeli samca, zatem najprawdopodobniej powiększają się podczas 

 wzrostu osobnika. 



R. Bruzelius opisał młodociane formy u Gammarus Sabin i i, Leach 

 (=Amathilla Sabinii, S. Bate) 1 ), Gammarus locusta, L 2 ), Ampe- 

 lisca laevigata, Liljeb 3 ) i Nicippe tumida, Bruz. 4 j. — U Amathilla 

 Sabinii młode nie mają na grzbiecie zębów, charakterystycznych dla oso- 

 bników dojrzałych; ich nogi bardzo są grube; wewnętrzny płat nóg po- 

 skocznych ostatniej pary jest zupełnie nierozwinięty, a zewnętrzny wielki, 

 gdy tymczasem u okazów dojrzałych oba płaty są jednakowo długie. O rę- 

 kach nóg chwytnych żadnej nie ma wzmianki. — U Ampelisca laevigata 

 młode są zupełnie podobne do starych, wyjąwszy krótsze rożki. U Ni- 

 cippe tum ida młode, wyjęte z torby wylężniczej odznaczały się nielicznemi 

 członkami wici obu rożków, ale miały takie same ręce nóg chwytnych: 



Młode Gammarus locusta opisał Bruzelius i Zaddach. Od starych 

 różnią się one stosunkowo małemi, okrągłemi oczami złożonemi z niewielu socze- 

 wek; rożkami krótkiemi i grubemi, przyczem każda wić obejmuje bardzo mało 

 członków; nogami poskocznemi ostatniej pary, których płat wewnętrzny znacznie 

 jest krótszy od zewnętrznego, gdy tymczasem u osobników dojrzałych oba płaty 

 są jednakowo długie. 



Świeżo wylęgły osobnik Gammaracanthus loricatus, var. lacustris, 

 którego Sars 5 ) opisał, znacznie różnił się od osobników dorosłych zupełnym bra- 

 kiem tak charakterystycznych dla gatunku grzebieniastych wyrostków grzbietu. Jak 

 to wogóle u młodych kiełży spostrzegamy, posiadał on wielką stosunkowo głowę, 

 małe oczy, wić rożków górnych o małej liczbie członków, nogi stosunkowo grube, 

 nieco krótsze niż u dorosłych. Ważną różnicę stanowiły dolne i tylne kąty trzech 

 pierwszych pierścieni odwłoka, które u dorosłych są zaostrzone, a u świeżo wylę- 

 głego osobnika były zaokrąglone. Ręce nóg chwytnych nie okazy wały ważniej- 

 szej różnicy. 



') L. c. Str. 51. 



2 ) L. c. Str. 53. 



3 ) L. c. Str. 85. 



4 ) L. c. Str. 101. 



5 ) G. O. Sars. L. c. Str. 80. Tab. VI, fig. 9. 



