\VŁ. TACZANOWSKI. SPIS PTAKÓW KRÓLESTWA POLSKIEGO. 



33? 



mniej lub więcej znacznej w niektórych latach; poluje on wówczas w polach, po 

 większej części na ścierniskach i trzyma się w towarzystwie bardziej rozproszonera 

 niż z wiosny, złożonem w znacznej większości z młodych osobników; stadka takie 

 przebywają, także po kilka dni na jednem miejscu. 



22. Cerchneis tinnunculus (L.) Pustułka. 



Najliczniejsza i najpospolitsza w kraju całym ze wszystkich małych sokoli- 

 ków. Często pojawia się już w Marcu, a w początkach Kwietnia wszystkie pary 

 są już osiedlone na swoich miejscach; opuszcza okolicę w drugiej połowie Paź- 

 dziernika. 



23. Cerchneis cenchris (Cuv.) Pustułeczka. 



Pustułeczka znajduje się tylko przez lato w pewnych miejscowościach gu- 

 bernii Lubelskiej, gdzie w pewne lata w miejscach dogodnych daleko bywa po- 

 spolitszą od pustułki, jak to np. było w roku 1850 w lasach Lubartowskich. 

 W roku 1853 spotkałem ją także gnieżdżącą się po małych laskach w okolicach 

 Radomia, wszędzie w sąsiedztwie łąk. Nie każdego roku nalatuje w tak znacznój 

 liczbie. Przylatuje zwykle dopiero w polowie Kwietnia, malemi stadkami z kil- 

 ku par złożonemi i rozprasza się po kilku dniach po lesie. Nigdzie nie spotkałem 

 jej w okolicach Warszawy, a tembardziej w dalszych okolicach północnych. 



24. Astur pąlumbarius (L.) Jastrząb. 

 Miejscowy i wszędzie pospolity, lecz nieliczny. 



25. Accipiter nisus (L.) Krogulec. 



Miejscowy, wszędzie o wiele liczniejszy od poprzedzającego; zdaje się nawet 

 że na zimę nalatuje w większej ilości z okolic bardziej północnych. 



26. Circus aeruginosus (L.) Błotniak stawowy. 



Wszędzie rozmieszczony przez lato w liczbie dość ograniczonej, na stawach, 

 jeziorach i głębokich bagnach. Przylatuje dopiero w początku Kwietnia, a opusz- 

 cza nasze strony wcześniej niż gatunki następujące. 



27. Strigiceps eyaneus (L.) Błotniak zbożowy. 



Rozmieszczony przez lato po całym kraju, a szczególniej w okolicach uposa- 

 żonych w obszerne łąki i bagna; z wiosny ukazuje się jak tylko śniegi zaczynają 

 topnieć, samce poprzedzają o kilka dni samice, następnie pewna ich liczba osiedla 

 się na ląg w miejscach stosownych; w jesieni przelot jest liczniejszy, a mianowicie 

 młodych, które wcześniej niż stare znikają; samce stare wydalają się przed samica- 

 mi; niekiedy jednak, lubo bardzo rzadko, pojawi się stary samiec wśród zimy 

 lecz na czas bardzo krótki. 



28. Strigiceps cineraceus (Montag.) Błotniak popielaty. 



Gatunek mniej liczny od poprzedzającego w porze lęgowej, lecz przeciwnie 

 o wiele liczniejszy w pewne lata na jesiennym przelocie, szczególnie ptaki młode, 

 które niekiedy są bardzo obfite od Sierpnia aż do końca Października. Wędruje 

 w tych samych porach co i poprzedzający, nigdy go w zimie nie widziałem. 



29. Surnia funerea (L.) Sowa jarzębata. 



W zimie zalatuje przypadkowo w latach wyjątkowych, wogóle częściej się 

 rafia w gubernii Suwalskićj niż w okolicach kraju bardziój południowych. 



Pam. Fizyj, Tom VIII. Dział III. 43 



