338 



DZIAŁ III. ZOOLOGIJA. 



30. Surnia nyctea (L.) Sowa biała. 



Przypadkowa w zimie i wogóle rzadka; znane rai są. tylko dwie zimy, w któ- 

 re naleciała w pewnej liczbie, to jest w zimie r. 1858/59 nalot był dość znaczny, 

 bito ją i postrzegano w rozmaitych stronach kraju, w zimie znowuż 1865/66 za- 

 bito dwie w okolicach Warszawy i widziano kilka innych; wogóle dziesiątki lat 

 mijają bez postrzeżenia żadnej z tych sów. W północnej części gubernii Suwal- 

 skiej częściej się trafia. Nieregularne ukazywanie się tej sowy w naszych stronach 

 zapewne jest w związku z pewnemi kosmicznemi wpływami, zupełnie nam nie- 

 znanemi, niemożna tłumaczyć tego srogością. zimy, któraby je znaglała do 

 podobnej wędrówki, dwie bowiem wymienione tu zimy należały do najlżejszych, 

 nietylko u nas, ale nawet na północy Europy. 



31. Glaucidium passerinum (Li) Sóweczka. 



Miejscowa, lecz nieliczna w kraju, a szczególniej trudna do znalezienia; 

 w gubernii Suwalskiej w ostre zimy kryje się niekiedy wewnątrz budynków, 

 blizkich lasu, o czem w innych okolicach nigdy nie słyszałem. 



32. Athene noctua (Retz.) Sówka. 



Miejscowa i najpospolitsza z sów krajowych mniejszych. 



33. Nyctale tengmalmi (Gm.) Sowa włochatka. 



Rzadka w jesieni i w zimie, prawie przypadkowa, nigdy jej w lecie nie spo- 

 tkałem; częściej się ją spotyka w północnej części gubernii Suwalskiej, a może się 

 tam i gnieździ. 



34. Syrnium iapponicum (Retz.) Sowa mszarna. 



Jedyny dowód postrzeżenia tej sowy północnej w granicach Królestwa Pol- 

 skiego przedstawia okaz Muzeum Warszawskiego, zabity w pierwszych dniach 

 Grudnia 1872 r., w lesie Zulińskim, powiatu Chełmskiego. 



35. Syrnium uralense (Pall.) Sowa uralska. 



Znam tylko jeden okaz krajowy, ubity w r. 1854 w lasach Iłżeckich, gubernii 

 Radomskiej; utrzymują, że sowa ta znajduje się także w powiecie Maryjampol- 

 skim, lecz na to nie posiadamy żadnego dowodu. 



36. Syrnium aluco (L.) Puszczyk. 



Miejscowa, najpospolitsza i najbardziej rozpowszechniona z większych ga- 

 tunków. 



37. Strix fiammea L. Sowa płomykowata. 



Miejscowa, mniej' pospolita od poprzedzającej. 



38. Bubo ignavus Forst. Puchacz, 



Miejscowy, obecnie dość rzadki, liczba jego znacznie się zmniejszyła od lat 

 trzydziestu w skutku tępienia tego szkodnego ptaka i w skutku niszczenia lasów. 



39. Ephialtes scops (L.) Syczek. 



Bardzo rzadki, znam tylko jeden okaz krajowy zabity przed czterdziestu la- 

 ty w okolicach Warszawy i który znajduje się w Muzeum Warszawskiem. Pod- 

 czas całej mojej karyjery ornitologicznej raz tylko spotkałem okaz tej sowy o 20 

 kilometrów na południo-zachód od Lublina, lecz nie udało się go zabić. 



40. Otus vulgaris (Gerini) Sowa uszaia. 

 Miejscowa i wszędzie pospolita. 



