WL. TACZANOWSKI, SPIS PTAKÓW KRÓLESTWA POLSKIEGO. 



341 



Ceryle rudis (L.) Zimorodek srokaty. 



W pierwszych dniach Sierpnia 1859 r., polując z p. Alfonsem Parvex na ma- 

 łe ptaszki na brzegu Wisły pod Jeziorną,, spostrzegliśmy nieznanego ptaka, który 

 spędzany kilka razy siadał po krzakach nadwodnych tak, żeśmy go nigdy do- 

 strzedz siedzącego niemogli. Na nieszczęście nie udało się go zabić, mieliśmy je- 

 dnak sposobność przypatrzyć się mu w locie tak dokładnie, że mogę gwarantować 

 określenie. Ponieważ jednak postrzeżenie tego afrykańskiego ptaka zdaje się 

 być u nas niemożebnem i ponieważ nie mamy w ręku dowodu, umieszczam go 

 w tym spisie bez numeru, tak samo jak jeszcze będzie z kilku innemi gatunkami 

 podobnie wątpliwemi. 



50. Upupa epops L. Dudek. 



Wszędzie pospolity przez lato, przybywa w pierwszej połowie Kwietnia, 

 przed 15 Września opuszcza okolicę. 



51. Sitta caesia Wolf. et Mey. Kowalik. 



i Miejscowy i wszędzie pospolity. Nasze kowaliki mają rudy kolor spodu 

 mniej mocny aniżeli kowaliki z Europy południowej i z Kaukazu, a nawet niż ko- 

 waliki z gór Tatrzańskich, na pewnej nawet liczbie osobników kolor rudy bywa 

 słabszy niż zwykle; niekiedy nawet spotyka się rzadkie osobniki o spodzie ciała 

 białawym z przodu aż do piersi, podobne do zwykłego ubarwienia kowalików li- 

 tewskich; bardzo rzadko trafiają się o całym spodzie białawym, lecz nigdy tak 

 czysto białym jak u kowalików z Winnicy na Podolu, na których barwa biała jest 

 jeszcze czystsza niż u ptaków ze Szwecyi typowych S. europaea L. 



52. Certhia familiaris L. Pełzacz. 



Miejscowy i wszędzie pospolity. Nasze pełzacze mają dziób długości pośre- 

 dniej pomiędzy ptakami z Syberyi wschodniej i z Algeryi; ubarwienie jest także 

 pośrednie, bardziej rudawe z wierzchu niż u pierwszych, mniej rudawe niż 

 u ostatnich. 



53. Troglodytes vulgaris Teram, Strzyżyk. 



Wszędzie pospolity, w części miejscowy. W piękne dnie zimowe samce dużo 

 śpiewają; w zimy ostre znaczna liczba zimujących zdycha z głodu i jest to, o ile 

 mi się zdaje, powód główny, dla którego ptak ten nie rozmnaża się tyle ileby mógł. 



54. Cincius aquaticus Bechst. Pluszcz. 



Lęże się w kraju w małej tylko ilości w dolinie Ojcowskiej i nad kilkoma 

 strumieniami okolicy południowo-zachodniej kraju, jak również w okolicach kilku 

 małych dopływów Niemna, to jest w okolicy północno-wschodniej Królestwa; 

 gdzieindziej tylko w zimie wypadkowo zalatuje. 



55. Cincius aąuaticus meianogaster (Brehm.) Pluszcz czarnobrzuchy. 



Rasa ta północna zalatuje także rzadko w nasze strony. Gabinet Warszaw- 

 ski posiada okaz tej formy, ubity w Grudniu w Jakóbowicach murowanych pod 

 Lublinem. 



56. Accentor modularis (L ) Pokrzywnica. 



Wszędzie dość pospolity w porach przelotów, to jest w Marcu i Kwietniu, 

 we Wrześniu i Październiku; znajdowałem go gnieżdżącego się tylko w małej ilo, 

 ści w gubernii Suwalskiej. 



