WŁ. TACZANOWSKI. SPIS PTAKÓW KRÓLESTWA POLSKIEGO. 



343 



ruchomo w miejscu odkrytem, na widok jednak jakiegokolwiek niebezpieczeństwa 

 puszcza się pionowo w gęszcza. 



63. Locustella fluviatilis (Wolf. et Mey.) Strumieniówka. 



Gatunek w ogólności liczniejszy w kraju od poprzedzającego i więcej roz- 

 proszony, gdyż znajduje daleko więcej miejsc stosownych; osiedla się głównie 

 w gajach olszowych, mocno błotnistych, zarosłych gęstemi i wysokiemi trawami 

 i ziołami błotnemi, pomięszanemi z krzakami łoziny, przeciętemi przez strumienie 

 lub rowy, albo też pozbawionemi wszelkich wód odkrytych, zarówno w gajach 

 takich odosobnionych i położonych po brzegach rzek lub łąk, jak w podobnych 

 olszynach umieszczonych w głębi wielkich lasów innej zupełnie natury. Znajduje 

 się ona także mniej lub więcej obficie w zaroślach mocno zalanych na brzegach 

 wielkich stawów i jezior, jako też w częściach obszernych łąk i bagien mocno 

 wilgotnych pokrytych bujnemi trawami i krzakami łozy i olszyny; w zaroślach 

 takich spotyka się ona często w miejscach mocno zalanych z gatunkiem poprze- 

 dzającym, w mniej wilgotnych zaś częściach z gatunkiem następującym. Przyla- 

 tuje w pierwszych dniach Maja, gdy liście zaczynają się rozwijać na drzewach, 

 a w Sierpniu odlatuje. Pewnego razu miałem sposobność spotkania stada tej 

 trzcionki w ogrodzie Lubartowskim, w miejscu zupełnie suchem, bliskiem sadzaw- 

 ki, było to na przelocie wiosennym. Ptaki bawiły tam przez cały dzień, pomimo, 



że ich kilka zastrzeliłem. Śpiew jej jest żiżi&iżi trzęsący, długo przeciągnięty 



i także poprzedzony kląśnięciem kilka razy powtórzonem. W czasie tego śpiewu 

 ptak zwykle wylatuje dość wysoko na gałęź olszową lub wyłazi pełzając na krze- 

 winę, lecz skoro tylko postrzeże nieprzyjaciela spada jak kula pionowo na ziemię 

 i pieszo między trawą jak mysz umyka. 



64. Locustella rayi (Gould) Świerszczak. 



Najpospolitszy i najbardziej rozpowszechniony z gatunków tego rodzaju, 

 spotyka się go po wszystkich łąkach miernie wilgotnych, porosłych trawą wysoką 

 i gęstą, i posianych rzadkiemi krzakami, po bagnach niegłębokich, po zaroślach 

 mniej lub więcej wilgotnych, a nawet po polach zbożowych gęstych i niezbyt su- 

 chych, w rowach krzakami i bujną trawą zarośniętych; niema go wcale w okoli- 

 cach zupełnie suchych, jak np. w części kraju południowo-zachodniej Królestwa. 

 Przylatuje i opuszcza nasze strony prawie równocześnie z poprzedzającą; zaraz 

 po przybyciu zaczyna śpiewać, śpiew ten monotonny, podobny do śpiewu owadów 

 zwanych pospolicie konikami polneini i który można wyrazić przez sylabę 



sirrrrr długo przeciągniętą, poprzedzoną jak u poprzedzających kilkakrotnem 



kląśnięciem. Śpiewając ma zwyczaj tak jak inne gatunki wyłazić pełzając 

 na wysokie trawy albo też na gałązkę krzaka i siedzieć nieruchomo z głową w gó- 

 rę wyciągniętą przez czas dość długi, a wrazie postrzeżenia nieprzyjaciela tak sa- 

 mo spada pionowo w trawę i pieszo szybko umyka. Po całych nocach nieustannie 

 świerszczy. 



65. Hypolais icterina (Vieil), Gerbe, Seebohm. Zaganiacz. 



Przez lato pospolity we wszystkich lasach, w wysokich zaroślach, a nawet" 

 w wielu ogrodach i sadach całego kraju. Przylatuje w początku Maja i zaraz osie- 

 dla się w miejscach lęgowych, znaczna jednak ich liczba pojawia się daleko później 

 w porze gdy liście zupełnie są już rozwinięte; znika w końcu Sierpnia. 



