WŁ. TACZANOWSKI. SPIS PTAKÓW KRÓLESTWA POLSKIEGO. 



357 



odśpiewa, powtórzywszy ją kilka razy w krótkich odstępach, poczem spuszcza 

 się znowuż w gęszcza i żeruje spokojnie. Prócz tego obie płci wydają, w pewnych 

 okolicznościach głosik czi, podobny do kanarka, a szczególniej gdy się zbliżać 

 do ich gniazda. 



Przed trzydziestu laty znalazłem gniazdo z czterema pisklętami bardzo ma- 

 łemi, zabrałem je i karmiłem. Doskonale się chowały, lecz gdy zaczęły latać po 

 mieszkaniu dwa zginęły od wypadków; pozostałe bardzo się oswoiły i na szczęście 

 oba były samce. W zimie zaczęły śpiewać lecz zupełnie inaczej od starych, było 

 to świergotanie długie i dosyć delikatne; zainteresowało mnie to mocno, pragną- 

 łem bowiem obserwować, jakim sposobem doszłyby do śpiewu właściwego. Po 

 pewnym czasie zdeptano mi jednego. Ostatni śpiewał ciągle jednakowo, lecz 

 znowuż zginął wypadkiem; dałem go w zamian za innego ptaka krajowego, bar- 

 dzo rzadkiego, amatorowi doświadczonemu i bardzo zamiłowanemu, w nadziei, że 

 tam będę mógł dalej prowadzić moję obserwacyją, tymczasem nazajutrz otruto go 

 stęchłem siemieniem. 



155. Corythus enucleator (L.) Łuskowiec. 



Zalatuje przypadkowo na zimę w latach wyjątkowych i rzadkich, za mojej 

 pamięci w gubernii Lubelskiej był dość obfitym w roku 1844/5, prócz tego 

 w trzech innych latach pojawił sie. tam w małej ilości; do gubernii Suwalskiej 

 częściej zalatuje, lecz także nie każdej zimy. Pojawia się zwykle w końcu Paź- 

 dziernika lub w Listopadzie; żywi się głównie jarzębiną a potem nasieniem sosno- 

 wem; bardzo jest nieostrożny i daje się łatwo łowić na sidła, ale po strzałach wy- 

 nosi się z okolicy. 



156. Loxia cuiwostra L. Krzyżodziób świerkowy. 



Ptak tułający się w rozmaitych czasach, w pewne lata bardzo pospolity 

 wszędzie w jesieni, w zimie i na wiosnę w lasach iglastych, w ciągu lata zalatuje 

 często do ogrodów na topole i inne drzewa liściowe dla objadania larw owadów 

 pasorzytnych, lęgnących się w liściach tych drzew i wyrabiających na nich 

 narośle; w jesieni nawiedza niekiedy pola zasiane konopiami; w lasach zaś prze- 

 ważnie żywi się na świerku i lubi także nasienie modrzewiowe; w inne lata jest 

 o wiele rzadszy, a prawie niewidzialny w pewnych porach roku. 



157. Loxia pityopsittacus Bechst. Krzyżodziób sosnowy. 



Równie tułający się, mniej pospolity od poprzedzającego, przekłada lasy so- 

 snowe nad świerkowe, w pewnych latach wcale się nie pokazuje. Nigdy nie spo- 

 tkałem go zmięszanego ze stadami gatunku poprzedzającego. 



158. Loxia bifasciata Selys. Krzyżodziób dwupręgowy. 



Przypadkowy i bardzo rzadki w kraju, nigdy go nie widziałem i znam tylko 

 okazy łowione przez ptaszników warszawskich, znajdujące się w zbiorach krajo- 

 wych; wszystkie te okazy są młode lub samice, samca czerwonego krajowego nie 

 widziałem. 



159. Pyrrhula europaea Vieill. Gil. 



W kraju przypadkowy, dwa lub trzy razy tylko widziałem pary pojedyncze 

 w naszych lasach w porze lęgowej, lecz nie mogłem sprawdzić czy się gnieździły 

 lub nie. 



