WŁ. TACZANOWSKI. SPIŚ PTAKÓW KRÓLESTWA POLSKIEGO. 



361 



182. Houbara macqueni (Hardw.) Hubara wschodnia. 



Jedyny samiec stary, złowiony w Grudniu 1862 r. w okolicach Iłży i znajdu- 

 jący Bię w Gabinecie Warszawskim, jest dowodem zalatywania tego azyjatyckiego 

 dropia w nasze strony. Inny samiec tegoż Gabinetu był ubity w 1800 r. w Kato- 

 wicach na Szląsku, w bliskości granicy Królestwa i został nabyty wraz z kolek - 

 cyą Minkwitza. 



183. Oedicnemus crepitans Temm. Kulon. 



Ptak ten przylatuje do nas w połowie Kwietnia i osiedla się na czas lęgowy 

 na brzegach piaszczystych wzdłuż Wisły, jak również w wielu innych okolicach 

 piaszczystych, nagich, albo posianych rzadkiemi krzakami; w czasie jesiennych 

 przelotów zatrzymuje się niekiedy w innych okolicach kraju, lecz długo tam nie 

 bawi. Niema go zupełnie w gubernii Suwalskiej. 



184. Grus cinerea Bechst. Żóraw. 



W porach wędrówek wszędzie widywany, na lęg pozostaje tylko w małej 

 liczbie i w rzadkich miejscowościach; największa ilość żórawi gnieździ się na ob- 

 szernych bagnach gubernii Suwalskiej, położonych wzdłuż kanału Augustowskie- 

 go i wzdłuż rzek sąsiednich; drugą z rzędu miejscowością, gdzie żóraw lęże się 

 w ilości dość znacznej, jest wschodnia okolica gubernii Lubelskiej położona mię- 

 dzy Wieprzem i Bugiem; prócz tego na prawej stronie Wisły pary pojedyncze 

 żórawi lęgną się rozrzucone po miejscowościach bagnistych i leśnych, na drugiej 

 stronie rzeki mało bardzo jest miejsc lęgowych, nawet dla par pojedynczych. 

 Terminy przylotu zależne są od początku wiosny, w roku 1848 pierwszy raz je 

 postrzegłem 1 Marca, tymczasem w roku 1845 pokazały się dopiero 3 Kwietnia; 

 opuszczają kraj do końca Października lub w początku Listopada. 



185. Glareola pratincola (L.) Żwirowiec obrożny. 



Raz tylko spotkałem jeden okaz w końcu Maja 1858 r., przelatujący tuż 

 około nas, gdyśmy we dwu z p. Alfonsem Parvex na błocie pod Wytycznem 

 w gubernii Lubelskiej zbierali jaja ptaków brodzących i trafił właśnie w chwili 

 gdy nasze strzelby były złożone o sto kroków od nas; od tego czasu nikt ptaka 

 tego w kraju nie postrzegał, dopiero w Lipcu 1887 r. stadko zatrzymało się na łą- 

 ce pod Wilanowem i przebywało tam przez dwa dni, p. Bilkiewicz starał się któ- 

 rego ubić, ale mu czajki przeszkodziły. 



186. Charadrius pluvialis L Siewka. 



Ptak przelotny w regularnych terminach, pospolity i bardzo obfity w jesieni 

 na polach pewnych okolic, gdzie ptaki stare zaczynają nalatywać małemi stadka- 

 mi w Lipcu, stada zaś liczne składające się z młodych i starych przybywają 

 w końcu Sierpnia i we Wrześniu, i zostają tam aż do śniegów, to jest zwykle do 

 końca Października albo do połowy Listopada. Gdy jednak pora jesienna jest bar- 

 dzo przedłużona i bezśnieżna stada siewek przenoszą się na łąki i tam przebywają 

 dopóty, dopóki ich śnieg nie znagli do opuszczenia okolicy; w takim to roku wi- 

 działem jeszcze stado dość liczne 24 Grudnia. Przelot wiosenny jest mniej obfi- 

 ty i prędko się odbywa, rzadko się one zatrzymują wówczas na polach i łąkach 

 krajowych, lecz zwykle przelatują niepostrzeżenie; podróżują przez cały Kwie- 

 cień i początek Maja. Za mojej pamięci siewka gnieździła się tylko w dwu 

 okolicach kraju w bardzo małej ilości, to jest na bagnach kępiastych powiatu 



Pam. Fizyj. Tom VIII. Dział III. 46 



