WŁ. TACZANOWSKI. SPIS PTAKÓW KRÓLESTWA POLSKIEGO. 



363 



Czerwca zaczynają, się gromadzić do odlotu, a do końca Lipca wszystkie gnieżdżą- 

 ce się u nas opuszczają miejsca lęgowe; czajki zaś spotykane w stadach we Wrze- 

 śniu i Październiku są wędruj ącemi z północy. 

 194 Haematopus ostraiegus (L.) Ostrygojad. 



Przypadkowy, bardzo rzadki; Muzeum lir. Branickiego posiada okaz ubity 

 w okolicach Warszawy w końcu lata 1886 r.; sam zaś raz tylko widziałem parę 

 w początku Października 1853 r. nad Wisłą między Gołębiem i fortecą Iwangro- 

 dem, lecz nie dały mi się zbliżyć do siebie. P. Segno widział także ostrygojada 

 pod Jeziorną, lecz był bez strzelby. 



195. Strepsilas interpres (L.) Kamusznik. 



Wypadkowy i bardzo rzadki, raz tylko widziałem kilka okazów w jesieni 

 1853 i*, nad Wisłą pod Gołębiem, był to ciąg bardzo obfity w ptaki brodzące. 



196. Calidris arenaria (L.) Piaskowiec. 



W końcu Października r. 1853 spotykałem w kilku miejscowościach na brze- 

 gach Wisły małe stadka tego ptaka lub osobniki pojedyńcze przy stadach biegu- 

 sów i zabiłem kilka, które się znajdują w Gabinecie Warszawskim; prócz tego 

 nikt ich więcej w kraju nie postrzegał. 



197. Tringa canutus (L.) Biegus rdzawy. 



Bardzo rzadki w porach wędrówek, Gabinet Warszawski posiada tylko je- 

 den okaz zabity w jesieni 1871 r. w bliskości Warszawy. 



198. Tringa minuta Leisl. Biegus zdrobniały. 



Bardzo rzadki na przelocie wiosennym, w jesieni zaś przelatuje stadami 

 przy końcu Września, niekiedy tak jest prawie obfity jak gatunek następujący po 

 brzegach szlamowatych Wisły i innych wód krajowych. 



199. Tringa cinclus L. Biegus zmienny. 



Z wiosny rzadko się pokazuje parami lub pojedyńczo, na brzegach wód, nie- 

 kiedy spotyka się także stare ptaki małemi stadkami lub pojedyńczo w końcu 

 Czerwca i w Lipcu; dopiero w drugiej połowie Września nalatują. wielkie stada 

 młodych, zmięszane z małą liczbą starych w odzieży zimowej niekompletnej, sa- 

 dowią się na wybrzeżach szlamowatych wód krajowych i tam zostają do końca 

 Października. Przelot wiosenny wszystkich biegusów nie jest tak mały jakby 

 się zdawało, sądząc z rzadkości spotykanych okazów, gdyż przelatują głównie no- 

 cami i niezatrzymując się wcale. Miałem sposobność kilka razy słyszeć głosy stad 

 przelatujących w nocy, niekiedy bardzo liczne, lecz nie mogłem rozpoznać ga- 

 tunku. 



200. Tringa cinclus schinzii Brehm. Biegus schinza. 



Ta rasa, mniejsza, rzadziej od poprzedzającego przelatuje w tychże samych 

 czasach co i tamta. 



201. Tringa temminckii Leisl. Biegus temminka. 



Biegus ten przybywa do nas w ilości o wiele mniejszej niż T. minuta, lecz 

 częściej, spotyka się go małemi stadkami w Maju; następnie częściej, równie 

 w małych stadkach i wszędzie od Czerwca aż do końca Października. 



202. Limicola platyrhyncha (Temm.) Biegus płaskodzioby. 



Wypadkowy i bardzo rzadki; znam tylko jeden okaz krajowy, który ubiłem 

 w Lipcu 1852 r. na brzegu Wisły naprzeciw miasta Solca i który się znajduje 



