WŁ. TACZANOWSKI; SPIS PTAKÓW KRÓLESTWA POLSKIEGO. 



365 



208. Totanus fuscus (Briss.) Brodziec śniady. 



Ptak przelotny, mniej więcej rzadki z wiosny, w lata wilgotne, a nade- 

 wszystko gdy w Czerwcu i w Lipcu są, znaczne wylewy, nalatuje w znacznej 

 liczbie; w jesieni przelotnego gatunku kończy się daleko wcześniej niż kwo- 

 kacza. 



209. Totanus stagnatilis Bechst. Brodziec pławmy. 



Najrzadszy u nas gatunek; raz widziałem okaz latający ponad błotem w So- 

 snowicy w porze lęgowej; w początku Czerwca 1859 r. ubiłem jednego na łące 

 nad kałużą, pod Przasnyszem i ten znajduje się w Gabinecie Warszawskim, wi- 

 działem także ptaka zabitego nad Wisłą pod Warszawą 4 Czerwca 1869 r., który 

 dostał się do zbioru prywatnego. 



210. Totanus ochropus (L.) Brcdziec samotny. 



Rosproszony przez lato po całym kraju, po brzegach leśnych strumieni; 

 gnieździ się wyłącznie w gniazdach opuszczonych przez inne ptaki i wiewiór- 

 czych, dość wysoko na drzewach umieszczonych. Przybywa jak tylko śniegi 

 topnieć zaczynają i ciągle się go spotyka do końca Października. 



211. Totanus giareola (L.) Brodziec leśny. 



Gnieździ się na wielkich błotach zalanych 1 bagnach całego kraju, w parach 

 rosproszonych, w miejscach głębszych od tych gdzie się wywodzi T. calidris 

 i nigdy niełącząc się w większe kolonije, jak ten ostatni; gnieździ się także po 

 mniejszych bagnach dość głębokich okolic przez wspomnianego brodźca niezaj- 

 mowanych, jakoteż po dużych i małych bagnach międzyleśnych. Przylatuje pó- 

 źniej od poprzedzającego, pospolicie w początku Kwietnia i zostaje do połowy 

 Października, ale we Wrześniu już jest rzadki. 



212. Limosa melanura Leisl. Rycyk. 



Ptak lęgowy, mniej lub więcej obficie na obszernych błotach gubernii Lu- 

 belskiej, położonych między Wieprzem i Bugiem; w ilości prawie równie obfitej 

 na bagnach wzdłuż kanału Augustowskiego, w mniejszej liczbie nad rzeką Biebrzą 

 i w gubernii Płockiej na bagnach Gutosze i Pulwach; inne zaś okolice odwiedza 

 tylko w przelotach. Skoro tylko śnieg zacznie ginąć rycyki osiedlają się w oko- 

 licach lęgowych i oczekują tam dopóki ich miejsca lęgowe nie zostaną z zalewów 

 odkryte. Wcześnie opuszczają okolicę a do połowy Lipca już są tam rzadkie. 

 W czasie przelotów jesiennych są rzadkie, wiata jednak mokre, gdy w Lipcu 

 są znaczne zalewy, widuje się je w większej liczbie, wogóle są rzadkie w tej 

 porze. 



213. Limosa rufa Briss. Szlamnik rdzawy. 



Wypadkowy, bardzo rzadki; wiadome mi jedyne ubicie w okolicach Łę- 

 czycy. Świeżo, w początkach Października ubito pod Warszawą ptaka młodego 

 i ten znajduje się u myśliwego, który go zdobył. 



214. Numenius arquatus (L.) Kulig wielki. 



Gnieździ się na tychże samych błotach co i rycyk, lecz w liczbie o wiele 

 mniejszej i parami rosproszonemi na znacznej przestrzeni; przylatuje w końcu 

 Marca, w Lipcu opuszcza okolicę; w przelocie jesiennym przybywa niekiedy 

 w znacznej liczbie i zatrzymuje się po kilka dni po pastwiskach, a nawet w po- 

 lach, od końca Sierpnia już się go nie widuje. 



