WŁ. TACZANOWSKI. SPIS PTAKÓW KRÓLESTWA POLSKIEGO. 



367 



z każdej pary, które utuczyłyby się w czasie właściwym i pokryły ubytek w cza- 

 sie przelotów nastąpić mogący. 



Przelot wiosenny odbywa się od początku Kwietnia do połowy Maja, lecz 

 prócz ptaków lęgowy cb w naszych stronach mała liczba z przelotnych zapada na 

 naszych łąkach i na czas bardzo krótki, W powrocie są dwa przeloty, z których 

 pierwszy i główny zaczyna się w ostatnich dniach Lipca, dubelty pojawiają się 

 wówczas na wszystkich naszych łąkach wilgotnycb i po wszystkich bagnach stoso- 

 wnych całego kraju, zostają tam do 20 Sierpnia, wypasają się i puszczają się 

 w dalszą drogę; od tego czasu spotyka się je rzadko i w małej liczbie; dopiero 

 w drugiej połowie Września zaczyna się drugi przelot powrotny, składający się 

 z ptaków, które się gnieździły daleko na północy; przelot ten jest mniej obfity od 

 poprzedzającego i trwa daleko krócej. W przelocie tym dubelty nie osiedlają się 

 ii nas w miejscach uprzywilejowanych i ogólnie znanych, lecz zapadają w różnych 

 innych miejscowościach, których nawet nikt nie może przewidzieć, jak np. w łą- 

 kach omijanych na poprzednim przelocie, w krzakach wilgotnych, a nawet w ścier- 

 niskach zwilżonych przez deszcze i t. p. W różnych latach obie wędrówki po- 

 wrotne są bardzo zmienne pod względem liczebnym i pod względem rozmieszcze- 

 nia po kraju. Dubelty podróżują zwykle w nocy i zapadają nieznacznie w miej- 

 scach uprzywilejowanych, lubią bardzo podróżować podczas burzy albo przed 

 samą burzą, niekiedy także, lecz rzadko wśród dnia przed burzą. 



219. Gallinago scolopacina Bp. Kszyk. 



Pospolity i liczniejszy w kraju od dubelta; gnieździ się wszędzie w miej- 

 scach stosownych, nawet w parach pojedynczych; przylatuje wcześniej od poprze- 

 dzającego i zostaje w jesieni dłużej, aż dopóki śnieg i mrozy nie zmuszą go do 

 odlotu. W razach wyjątkowych kszyki pojedyncze zostają całą zimę na oparze- 

 liskach nigdy niemarznących. 



220. Limnocryptes gallinula (L.) Ficlauz. 



Ficlauz regularnie dwa razy przelatuje i w obu razach zapada na pewien 

 czas po bagnach krajowych; przelot wiosenny rozpoczyna równocześnie z kszy- 

 kiem i do połowy Maja spotyka się jeszcze na błotach naszych, niekiedy nawet 

 obficie w miejscach dogodnych. W powrocie pokazuje się dopiero w końcu 

 Września i zostaje zwykle do końca Października, rzadziej do polowy Listopada; 

 zima 1872 r. była wyjątkowa, bez śniegu i bez mrozów do połowy Grudnia, 7 te- 

 go miesiąca zabito w Nieborowie 5 ficlauzów, bardzo spasionych, prawdopodobnie 

 więc znajdowały się także na innych błotach krajowych. Wywodzi się wypadko- 

 wo tylko na naszych błotach, w r. 1842 spotkałem na błocie pod Kaniowolą 

 w Czerwcu rodzinę młodych lotnych, z których 3 ubiłem; w r. 1849 w końcu Maja 

 ubito w Sosnowicy w mojej obecności samicę z jaj. 



221. Falcinelius igneus (S. G. Gm.) Ibis kasztanowaty. 



Wypadkowy; za mojej pamięci ubito kilka okazów w różnych stronach kra- 

 ju, najczęściej w Maju; okaz Gabinetu Warszawskiego w roku 1859 pod Łomżą, 

 inny młody tegoż gabinetu był zabity pod Lubartowem 1 Listopada 1880, okaz 

 kolekcyi p. Stronczyńskiego w gubernii Kieleckiej, a okaz p. Segno pod Je- 

 ziorną. 



