WŁ. TACZANOWSKI. SPIS PTAKÓW KRÓLESTWA POLSKIEGO. 



375 



cznej liczbie, przylatuje w początku Kwietnia, zostaje długo w jesieni; bardzo 

 rzadko wśród zimy spotykana. 



280. Fulix cristata (L.) Czernica. 



Pospolita na przelotach, dość wcześnie pokazuje się z wiosny, lecz główny 

 przelot odbywa się dopiero od końca Kwietnia do końca Maja; w jesieni licznie 

 przybywa we Wrześniu i Październiku i zostaje dopóki jej lody nie zmuszą do 

 opuszczenia wód naszych. 



281. Fuiix marila (L.) Ogorzałka. 



Mniej liczna od poprzedzaj ącej w porach przelotów, szczególniej z wiosny, 

 w jesieni zostaje dłużej na naszych wodach, spotyka się ją nawet w Grudniu 

 w miejscach niemarznących. 



282. Branta rufina (Pall.) Kaczka hełmiasta. 



Wiadomy mi tylko jeden wypadek ubicia samca tego gatunku pod Turobi- 

 nem w Lubelskiem. 



283. Oidemia fusca (L.) Uhla. 



Rzadko zalatująca malemi stadkami lub pojedyńczo, najczęściej w samym 

 początku wiosny lub w późnej jesieni, niekiedy w zimie lub nawet wśród lata. 



284. Oidemia nigra (L.) Kaczka czarna. 



Jeszcze rzadsza od poprzedzającej, znane mi są tylko trzy okazy krajowe, 

 wszystkie samce, jeden z nich na rzece Bobrze w gubernii Suwalskiej, drugi w je- 

 sieni znajdujący się w zbiorze prywatnym w gubernii Piotrkowskiej, trzeci w po- 

 czątku Maja 1872 w okolicach Warszawy, znajdujący się w Gabinecie Zoolo- 

 gicznym. 



285. Clangula glaucion (L.) Gągoł. 



Przybywa do nas w dość znacznej liczbie w Październiku, a nawet niekiedy 

 przy końcu Września, w części zostaje na zimę w ilości mniej lub więcej znacz- 

 nej, stosownie do ostrości zimy i odlatuje w czasie wiosennych roztopów, z połu- 

 dnia przelatuje w Marcu i Kwietniu. 



286. Harelda glaciaiis (L) Lodówka. 



Rzadko zalatuje na nasze wody przy końcu jesieni, w zimie lub początku 

 wiosny, raz tylko widziałem starego samca w końcu Czerwca. 



287. Somaieria mollissima (L.) ITiiekkopiór. 



W roku 1830 zabito samca starego w gubernii Płockiej i ten znajduje się 

 w Muzeum Zoologicznem, od tego czasu nigdzie niepostrzegany, dopiero 2 Marca 

 1880 r. zabito samca równie starego pod Nieszawą, przy granicy Pruskiej i ten 

 zachowany jest u osoby prywatnej. 



288. Mergus merganser L. Wurogeś. 



W obu przelotach pospolity, wszędzie w zimie spotykany na rzekach w miej- 

 scach niezamarzłych, nawet na małych rzeczkach. Przed trzydziestu laty gnieź- 

 dził się jeszcze w małej ilości w dziuplach i barciach starych drzew po brzegach 

 jezior gubernii Suwalskiej, a szczególniej nad Wigierskiem, Sainem i Dusią; w ro- 

 ku 1861, gdy zwiedzałem tę okolicę, pokazywano mi kilka z tych drzew, lecz nie 

 było już tam gniazd, zapewne więc nie wywodzi się już w całej tej okolicy. 



289. Mergus serrator L. Tracz. 



Mniej liczny od poprzedzającego, spotyka się go najczęściej w stadach w Li- 



