376 DZIAŁ m, ZOOLOGIJA. 



stopadzie, rzadko zaś wśród zimy i z wiosny; w Maju jednak, gdy oba inne tracze 

 już się w kraju nie pokazują, spotyka się jeszcze na naszych wodach samce tego 

 gatunku, które wogóle rzadko się u nas trafiają, w odzieży wiosennej. 



290. Mergus albellus L. Bielaczek. 



Pospolity z wiosny i w jesieni, zimuje w małej liczbie na wodach niemarzną- 

 cyeh; przylatuje zwykle w Listopadzie, w Marcu odlatuje. 



291. Podiceps cristatus (L.) Perkoz dwuczubny. 



W lecie wszędzie pospolity na większych wodach stojących, przylatuje jak 

 tylko lody ustąpią i zostaje dopóki znowuż wody nie zamarzną; raz tylko widzia- 

 łem ptaka młodego ubitego w początku Stycznia 1873 roku. 



292. Podiceps subcristatus (Jacq.) Perkoz rdzawoszyjny. 



Mniej pospolity od poprzedzającego i gnieździ się w mniejszej ilości. 



293. Podiceps cornutus (Gm.) Perkoz rogaty. 



Rzadki w porach wędrówek, z wiosny postrzegany w Maju a niekiedy 

 w Czerwcu, w jesieni najczęściej trafiają się młode w Listopadzie. 



294. Podiceps nigricollis Brehm. Zausznik. 



Pospolitszy od poprzedzającego w porach wędrówek: spotyka się go na wiosnę 

 w małych stadkach od połowy Kwietnia do końca Maja, w jesieni przylatuje we 

 Wrześniu i w Październiku bawi do mrozów. 



295. Podiceps minor (Briss.) Perkozek. 



Wszędzie pospolity i lęgowy; zostaje w znacznej liczbie na zimę, wszystkie, 

 które w tej porze widziałem były młode. 



296. Colymbus arcticus L. Lodowiec. 



Najpospolitszy w kraju, każdej jesieni pojawia się na naszych wodach 

 w mniejszej lub większej ilości, spotyka się go także na przelocie wiosennym, nie- 

 kiedy wśród zimy i wśród lata; w rzadkie lata stare ptaki ukazują się w ilości 

 dość znacznej i wtenczas to bywają nawet znajdowane wśród pól na ziemi, skąd 

 się już zerwać nie mogą. 



297. Colymbus giacialis L. Nur czarnoszyi. 



Wypadkowo, bardzo rzadki w kraju; Gabinet Warszawski posiada tylko je- 

 den okaz młodego zabitego w końcu jesieni. 



298. Colymbus septentrionalis L Nur rdzawogarlisty. 



Mniej pospolity od pierwszego, młode częściej zalatują niż stare; pory uka- 

 zywania się są równie nieregularne jak tamtego. 



