CMENTARZYSKO MEŁŻYN-KAPAS T. DOWGIRDA. 



7 



Kurhan oznaczony na tablicach lit. B (patrz tab. I i II) kształtu również 

 owalnego o średnicach: większej 9 metrów i mniejszej 4 metry. Kurhan ten 

 badałem rowami krzyżującemi się, jak to oznaczyłem na planie tego kurhanu 

 tab. II fig. 5, lecz w czasie robót, widząc, że badanie tym sposobem nie będzie dość 

 dokładne, zbadałem też i te części kurhanu, które z początku zostawiłem nieru- 

 szone, tak że w końcu cała. ziemię otoczoną, ścianą kamienną najstaranniej przej- 

 rzałem. 



Kurhan ten różnił się od uprzednio opisanego chyba tylko wymiarami i ilo- 

 ścią znalezionych szkieletów; wysokość tego kurhanu w punkcie środkowym naj- 

 wyższym wynosiła 1 metr od powierzchni ogólnej cmentarzyska. 



Tu też w pierwszych warstwach ziemi spotykałem dość często resztki szkie- 

 letów ludzkich, rozrzuconych w nieładzie, w głębszych zaś warstwach znalazłem 

 cztery całkowite szkielety: Szkielet oznaczony na tablicy lit. a na głębokości 0,6 m, 

 z głową prawie na zachód, a nogami na wschód. Szkielet b na głębokości 0,35 m, 

 w kierunku prawie NS z małem uchyleniem ku zachodowi. Te dwa leżały zu- 

 pełnie poziomo. Szkielety c d leżały w tymże kierunku co szkielet b lecz nie po- 

 ziomo, ale tak jeden jak drugi miał głowę wyżej a nogi znacznie niżej a miano- 

 wicie czaszki pokazały się przy zagłębieniu 0,1 m, stopy zaś na głębokości 0,7 

 szkieletu c, a 0,6 szkieletu d ! ). 



Przy dwu tylko szkieletach znalazłem ozdoby, mianowicie przy szkielecie 

 oznaczonym lit. a i przy szkielecie d, przy pozostałych t. j. b i c żadnych ozdób 

 nie było. Układ wszystkich czterech był jednaki: lewa dłoń na prawem ramie- 

 niu, prawa na lewem biodrze, głowa zwrócona nieco ku lewemu ramieniu, a pod 

 nią dwa kamienie. Nogi równo wyciągnięte. Węgla ani odmiennego gatunku 

 ziemi tak w koło szkieletów jak i pod niemi nie dostrzegłem, ani szczątków na- 

 czyń glinianych. 



Przy szkielecie a, którego rysunek podaję na tablicy II fig. 5, znalazłem 

 następujące przedmioty: w lewej dłoni w miejscu oznaczonem na rysunku n. 1 

 przedmiot żelazny (fig. 3) z częścią oprawy drewnianej a raczej trzonka drewnia- 

 nego bardziej podobny do szydła, niż do strzały. Ostrzem zwrócony ku stopom. 

 Składa się on z pręcika żelaznego, grubego 0,003 m, o końcu jednym zaostrzonym 

 a drugim objętym w oprawę z drzewa. Cala długość przedmiotu 0,07 m, z któ- 

 rych 0,03 m są pokryte szczątkami oprawy drewnianej. 



W około szyi znalazłem szczątki naszyjnika z blachy bronzowój zwiniętej 

 w rurkę i nawleczonej na sznurek wełniany. Fig. 4 przedstawia dwie cząstki le- 

 piej zachowane tego naszyjnika w naturalnej wielkości. Grubość blaszek ku temu 

 użytych ledwie jest jedno milimetrowa i dla tego tylko te części zachowały się, 

 które nie były tak silnie ugniecione przez ziemię, skutkiem zasłonięcia ich kośćmi 

 głowy, inne wydobyłem w małych ułamkach. Na Lepiej zachowanych częściach 

 naszyjnika widoczna ozdoba z wypukłych linij spiralnie opasujących naszyjnik. 



') W czasie tych robót nie miałem dokładnego kompasu i dla tego nie byłem w stanie ściśle 

 oznaczyć kierunku ' położenia szkieletów i oznaczyć stopniami ich pochylenia od kierunku igiełki 

 magnesowej. 



