CMENTARZYSKO MEŁŻYN-KAPAS T. DOWGIRDA. 



13 



W miejscu oznaczonem na planie tego kurhanu lit. x, prawie na samem dnie 

 blisko ściany znalazłem luźno leżący celt żelazny, taki jak poprzednio opisane, 

 długi 0,145 m, ostrze 0,04 długie, średnica otworu tulejki 0,035 m. Tu można by- 

 łoby dostrzedz ślad drzewca, ale żem się niczego tu nie spodziewał i odkrył go 

 robotnik wyrzucając ziemię, więc czy jaki był ślad lub nie, tego twierdzić nie 

 mogę. Może nawet i był i może go widziałem, lecz uwagi nie zwróciłem na nie- 

 go, gdyż podobne ślady zostawiają korzenie większych drzew, a te tu się dość 

 często spotykały '). 



Kurhan oznaczony lit. JsTna tab. I i IV był takiej samej budowy jak i inne. 

 Średnica dłuższa 6,5 a krótsza 6 metrów, wznosił się nad powierzchnię gruntu 



0 0,95 m. W nim na głębokości 0,15 m znalazłem trzy dość źle zachowane szkie- 

 lety przy zwykłych warunkach tu spotykanych, lecz tylko w innym kierunku, 

 mianowicie były one położone głowami na zachód a nogami na wschód; układu 

 rąk wskutek złego zachowania kości dostrzedz nie mogłem; przedmiotów żadnych 

 przy nich nie było. 



Na głębokości prawie 0,9 m szkielet oznaczony lit. d, lepiej zachowa- 

 ny i ułożony w takimże kierunku jak tamte trzy; ręce były skrzyżowane na 

 piersiach; przedmiotu żadnego nie znalazłem przy nim. Długi 1.89 m. Przy 

 wszystkich szkieletach w tym kurhanie były kamienie pod głowami. 



Część roskopana kurhanu oznaczonego na tab. I lit. M (patrz tab. V fig. 3 



1 4) chociaż była podobną do pojedynczych kurhanów wyżej opisanych, lecz znaj- 

 dujemy tu i pewne różnice: ściana kamienna, której południowa część przytyka 

 do nieruszonych części kurhanu tego, opasywała wokoło przestrzeń, która w kie- 

 runku tak z północy na południe, jak ze wschodu na zachód, miała średnicę 6 m 

 i była prawie regularnem kołem. W kierunku ze wschodu na zachód szła ściana 

 podobna z kamieni zawsze jednostajnie ułożonych dość szczelnie i dobieranych 

 starannie i dzieliła to koto na dwie części: północną i południową. 



Tak w północnej części tego koła, jak i południowej, do głębokości 0,9 m 

 spotykałem tylko od czasu do czasu drobne szczątki kości, które zdawały się nie 

 być ludzkiemi, niektóre musiały należyć do ptaków, inne do zwierząt ssących, 

 a między niemi znalazłem kawał większy kości dość dużej i grubej, rozłupanej na 

 połowę, której jeden koniec nosi ślady silnego opalenia w ogniu. 



W północnej połowie koła na głębokości blisko 0,9 m znalazłem we wschod- 

 niej części tego półkola warstwę węgla i popiołu grubą 0,1 m, zajmującą prawie 

 całą ćwierć koła, zamkniętego ścianą zewnętrzną. Na zachód od tego ogniska 

 (prawdopodobnie) leżał szkielet nogami zwrócony do tegoż, oznaczony na planie 

 lit. a. 



Układ tego szkieletu podaję na tab. IV fig. 5 i był taki jak na tern cmen- 

 tarzysku spotykałem; leżał poziomo, pod głową miał dwa kamienie, ręce na 



') Przegniła gałęź, kij lub korzeń w ziemi, są bardzo wyraz'ne i przedstawiają się jako silnie 

 odgraniczająca się brunatno-ciemna plama. 



