Z. GLOGER. WYCIĄGI Z -DZIEJÓW POLSKICH DŁUGOSZA. 



5 



nawet wsie całe zabierają. Sam tylko Niemen tak głębokie i nakształt żłobu krą- 

 gło wytoczone ma koryto, że spokojnie płynąc i dzierżąc się swego łoża, ani la- 

 som, ani pobrzeżnym niwom nie szkodzi." (II, 21). 



„(Na Rusi) z soboli, kun i innych zwierząt szlachetnych futra, których okoli- 

 czne puszcze dostarczają, wielkie płynie bogactwo. Tę wyborną odzież mieszkań- 

 cy tameczni mając za celniej szą ozdobę, bogato się stroją, chociaż pokarmu szczu- 

 płego i nędznego używają." (II, 22). 



„Spławem swoim (Wisła) rozmaitego rodzaju drzewa dębowego, cisowego, 

 na opał i budowę statków, smoły, popiołu, jesionów, płótna, terpentyny, żywicy, 

 wosku, miodu, ołowiu, żelaza, zboża (Li gna quercina et taxina, picem^ 

 cineres, fraxinos, telam, picem simplicem et ta rame ntina m, ce- 

 ram, crudum mel, plum bum, ferrum et frumentum)." (II, 23). 



„Pola w tym kraju (w Wielkopolsce) po większej części równe, sposobne do 

 zasiewu, pilnością i przemysłem nowych osadników (w okresie przed Mieczysła- 

 wem I) w krótkim czasie przez wytrzebienie lasów powiększyły się i na szersze 

 płaszczyzny zamienione wzięły postać jakby pól z przyrodzenia otwartych; przeto 

 Lechitowie, ci zwłaszcza, którzy na równinach siedzieli, od innych pokrewnych 

 sobie drużyn koczujących po lasach i od narodów sąsiadujących dokoła Polanami 

 t. j. pól mieszkańcami zostali nazwani." (II, 23). 



„Kraj polski i należące do niego ziemie, leżąc nisko i po większej części ró- 

 wno z oceanem Sarmackim (m. Baltyckiem), mają wielką i prawie niezliczoną ilość 

 jezior." (II, 25). 



„iifoplo w ziemi Wielkopolskiej ma taką obfitość ryb, że je stamtąd na okół 

 w sąsiednie strony wozami rozwożą, nielylko w dostatniej, ale nawet w zbyte- 

 cznej ilości. Twierdzą, że ma pół mili szerokości, a długości mil pięć. Ryby 

 jego w rodzaju i smaku lepsze są od ryb innych jezior." (II, 26). 



„€J&firt&ryja, jezioro blisko zamku i Nowego miasta Korczyna, znamie- 

 nite tak mnogością ryb, jako też twórcą swoim Kazimierzem królem polskim, 

 który przemysłem swym odwróciwszy w inną stronę koryta dwu rzek, Wisły 

 i Nidy, zrobił jezioro wieczyte i znacznie rozlegle, zasilane z obu rzek wodą i ry- 

 bami." (II, 26). 



„Mlom&MO w Wielkiej Polsce, w ryby zamożne, żywi w sobie wiele wę- 

 gorzy." (11,26). 



„&iel$k@, jezioro Kujawskiej ziemi, koło wsi Bielska, która od niego bie- 

 rze nazwisko. Ma ryby osobliwe i rzadkie w innych jeziorach polskich, sio lwi- 

 cami (szyolwicze) zwane." (II, 28). 



„IFliT, wielkie jezioro ziemi Kujawskiej niedaleko miasta Bydgoszczy, ob- 

 fitujące w ryby Kleszczami (Kleschcze) zwane." (II, 28). 



„SŚwiteś (Swythaz), wielkie jezioro ziemi Chełmskiej. Ryby w niem prze- 

 dnie zwane kleszczami (Kleszcze)." (II, 30). 



„Miuld, znaczne jezioro ziemi Chełmskiej, w pustyni między wsią Radzi- 

 stowem i Wietlami, wzdłuż na pół, wszerz na ćwierć mili. Ma ryby kleszcze tak 

 tłuste, że wieśniacy niemało naczyń tranem ich napełniają. Woda jeziora tego 

 w miesiącach Maju i Kwietniu czerni i brudzi ciało ludzkie, tak, że ten brud do- 

 piero inną wodą zmyć można." (II, 30). 



