6 



DZUŁ V. MISCELLANEA. 



„MTMtl (zasilająca, jezioro Orzechów w powiecie ^rześkim) rzeka wielce 

 rybna." (II, 31). 



„S'estry 9 jezioro litewskie, pół mili długie; wypływa z niego rzeka zwana 

 'Hotra* Jezioro to nad wszystkie inne w Litwie w ryby zamożniejsze. Tu 

 polowania królewskie na żubry (venationes bisontium) i jelenie, oraz dwo- 

 rzec tego nazwiska." (II, 32). 



„Krynice-, jezioro ziemi Bełzkiej, pół mili wzdłuż, ćwierć wszerz. Ry- 

 bołóstwo w niem trudne dla wielkiej głębizny, ale osobliwszą nad inne jeziora ma 

 własność, że w pewnych czasach, co trzy lub co dwa lata, burząc się z wielkim 

 szumem, w pobliską górę skalistą podziemnemi i ukrytemi wsiąka otworami, 

 i mało co wody zostawując w łożysku, podaje sposobność do łatwego ryb poło- 

 wu." (II, 34). 



„MisJfatt 9 góra bardzo wysoka nad rzeką Sołą, bogata w rozmaite zioła." 

 (II, 36). „*FawomiIe 9 góra w ziemi Oświęcimskiej, wychowuje wiele Jani i je- 

 leni." (II, 36). 



„Miasto (MKmmteniec Fodolshi) 9 zamożne w miody, woski i bydło." 

 (II, 43). 



,,M£'IJÓW ryb tak wielką ma obfitość, że nie wynoszące pół łokcia ryby 

 dnieprowe rzucają zwierzętom dzikim na pastwę." (II, 43). 



„'iWiMtCd oblana rzeką Nidą, zewsząd otoczona bagnami. Wieść niesie, że 

 pewien bogobojny kapłan tego miejsca, nakazał milczenie żabom przeszkadzają- 

 cym służbie bożej i od owego czasu żaby tu nie skrzeczą." (II, 44). 



„JPllłttlŚk zbogaca dowóz ryb, zboża i innych towarów." (II, 44). 



„Wino rzadko (w Mazowszu) używane, a uprawa winnic nieznana. Ma je- 

 dnak kraj polski napój warzony z pszenicy, chmielu i wody, po polsku piwem 

 zwany; a gdy nic nadeń lepszego do pokrzepienia ciała, jest nietylko roskoszą 

 mieszkańców, lecz i cudzoziemców wybornym smakiem, więcej niż w innych kra- 

 jach zachwyca. (II, 45). # 



Naród polski w czasach pierwotnych „przestając na pokarmie prostym, jaki 

 rodzinna wydawała ziemia, a odzieży grubej i ladajakiej, krajowym wyrabianej 

 przemysłem, daleki wszelkiej miękkości i wytwornóści, zaspokajał pragnienie 

 wodą, a głód zbożem, mięsiwem, rybą, mlekiem, miodem i jarzyną" (II, 46). 

 Księciu składano wówczas „w podatku pewną ilość futer zwierzęcych, jako to: 

 kun, bobrów, gronostajów i lisów, w które polska ziemia na ów czas obfitowała. 

 Złota, srebra, miedzi i innych kruszców nie używali, prócz żelaza zdatnego na 

 dzidy, pługi i inne narzędzia. Chaty poszywając słomą i legając na gołej ziemi, 

 zamożni w bydło i zboże, wszelkie sprzęty zbytkowe mieli w pogardzie." (II, 46). 



„Dwie rzeczy ma Polska cudowne: Naprzód, że na polach wsi Nochowa, 

 blisko miasteczka Szremu, tudzież we wsi Kozielsku, w obwodzie Pałuk, niedaleko 

 m. Łękna, rosną garnki wszelakiego rodzaju, same przez się, sztuką wyłączną 

 przyrody i bez wszelkiej pomocy ludzkiej, kształtów rozmaitych, podobne do 

 tych, jakie ludziom służą do domowego użycia; słabe wprawdzie i miękkie, dopóki 

 spoczywają w ziemi i w swoich jamach rodzinnych, ale gdy z nich wydobyte na 



