14 



DZIAŁ V. M1SCELLANEA. 



wołających z przepaści: „Zlituj się Boże! zlituj nad nami!". To samo trzęsienie 

 ziemi, które trwało dni 15, powywracało gdzieniegdzie zamki wraz z górami, na 

 których były zbudowane; góry wyniosłe postrącało na płaszczyzny, zawaliwszy 

 w ten sposób klasztor panieński zakonu Cysterskiego, w którym 50 sióstr zginęło. 

 Wtedy także dwie góry przedzielone rzeką, zeszły się z sobą, a wypchnąwszy 

 rzekę, wszystkie wsie i pola okoliczne zatopiły i zniszczyły powodzią. W Alpach 

 także Bonońskich spadła rosa krwawa w wielkiej obfitości.' 1 (III, 440). 



„Z klęskami domowych i zewnętrznych wojen (r. 1282) połączył się jeszcze 

 głód straszliwy, który nietylko Polskę, ale Czechy, Niemcy i inne kraje srodze 

 utrapił. Była po wsiach i między ludem przez cale dwa lata tak wielka nędza 

 że wielu chroniąc się przed śmiercią i głodem, odbiegało swoich domów, żon, 

 i dzieci i wynosiło się za kawałkiem chleba do Węgier i Rusi. Ale i tu sroższa 

 jeszcze potykała ich niedola. Ale większy jeszcze głód doskwierał Czechom, 

 kędy matki, wyzuwając się z uczuć rodzicielskich, z głodu własne zjadały dzieci. 

 Z tej nędzy wyrodził się potem mór straszliwy, gdy lud przymuszony żywić się 

 chwastami, liściem z drzew i innem szkodliwem zielskiem, brał w siebie mimo- 

 wolnie różne trucizny i zarazy." (III, 451). 



„Ku końcowi Czerwca (r. 1285) wyroił się w Prusiech w wielkiej mnogości 

 owad zgubliwy, z ogonem jak u raka, od którego wiele ludzi wyginęło; tak bo- 

 wiem ukłócie jego było jadowite, że kogo tylko jego żądło dotknęło, nazajutrz lub 

 trzeciego dnia umierać musiał." (III, 467). 



R. 1288 „Wielka zaraza i śmiertelność rosszerzona po krajach Ruskich 

 wiele ludzi obojej płci wytępiła. Nie spowodował jej zaś wpływ szkodliwy nie- 

 bieskiego świata, ani powietrze zaraźliwe, ale powstała z wód zatrutych złośliwie 

 przez Tatarów, z którymi w roku przeszłym połączyli się byli Rusini i pomagał 1 

 im do spustoszenia krajów Polskich. Z ciał pobitych chrześcijan Polaków, poj- 

 manych w jassyr, których Tatarzy, zabobonnicy wielcy, do swych czarodziej st w, 

 guseł, wróżb i uroków przeszło stu zamordowali, powyjmowane serca najtęższemi 

 pozaprawiali truciznami i w wody tak stojące, jako i rzeczne powrzucali daleko 

 na rożnach i żerdziach, aby się dłużej zachowały. Od nich zatrute wody tak da- 

 lece między Rusinami, którzy je do rozmaitego brali użycia, rosszerzyły zarazy 

 i choroby, że nagle padali i umierali, a żadne nie pomagały im lekarstwa. Późno 

 dopiero, gdy już wiele ludu od tćj zarazy wyginęło, dostrzeżono przyczyny złego 

 i Rusini przestali używać wody, jako szkodliwej i zabijającej." (III, 479). 



„Pod ten czas (r. 1292) wielkie we Włoszech zdarzyły się trzęsienia ziemi, 

 ale najznaczniejsze pod Neapolem w dolinie Bivano. Runęło tam wiele zamków 

 i pozapadały się wsie, a z niemi wiele ludzi poginęło." (III, 499). 



R. 1298 „dotknęła królestwo Polskie inna jeszcze klęska, powstała zaraza 

 na bydło, zwierzęta domowe i trzody, tak sroga i niszcząca, że wielu nawet z ma- 

 jętniejszych poprzy chodziło do nędzy, a z przyczyny upadku roboczego bydła 

 i koni w wielu miejscach zaniechano nawet uprawy roli." (III, 526). 



Rok 1299 „pamiętny był ciągłą przy ulewnych deszczach i słotach niepo- 

 godą." (IV, 5). 



R. 1301 „w porze jesiennej ukazała się na zachodzie w znaku Niedźwiadka 



