Z. GLOGER. WYCIĄGI Z DZIEJÓW POLSKICH DŁUGOSZA. 



19 



opisuje szczegółowo wydarzone w i\ 1367 zabicie miejscowego plebana i kazno- 

 dziei przez mieszczan bytomskich, po którym to wypadku) jak wieść niesie, żyły 

 srebrne i ołowiane w kopalniach bytomskich, za zbrodnię na sługach Bożych po- 

 pełnioną, przerwały się, zginęły, tak iż wszelkie wydobywanie i wytapianie rze- 

 czonych kruszców w tych miejscach ustało." (IV, 290). 



„Panowały (r. 1368) straszliwe wojny domowe, burze i klęsk pełne zawi- 

 chrzenia w Europie." (IV, 292). 



„Dnia 15 Sierpnia (r. 1368) zdarzył się w Królestwie Polskiem z przyczyny 

 ustawicznych deszczów nadzwyczajny wylew wód, które w wielu miejscach zbo- 

 ża i inne płody ziemskie, owce, woły, konie i wszelakie trzody pozatapiały." 

 (IV, 293). 



„Zaraza gorączkowa, która w Królestwie Polskiem roku zeszłego zwolna 

 szerzyła się między ludźmi, w tym roku (1372) z taką wybuchła gwałtownością, 

 że w wielu miejscach zabrakło miejsca na cmentarzach." (IV, 324). 



„Dnia 29 Września (1378 r.) ukazała się na niebie między baranem i bykiem 

 gwiazda ogoniasta, kometą zwana, która od zachodu ku wschodowi (contra fir- 

 mamentu m) w okolice Niedźwiedzicy większej bieg i miotłę zwracając, szybko 

 się posuwała. Trwała tylko przez pięć nocy, przepowiednia przyszłego rozerwa- 

 nia w kościele i odmian tak w świecie duchownym jako i rządach, które w tym 

 roku nastąpiły." (IV, 353) 



„Rok 1383, pamiętny jest morową zarazą prawie w całym świecie panującą, 

 która i w Polsce wszystkie części kraju nawiedziła i wiele bardzo ludzi ze świata 

 sprzątnęła." (IV, 415). 



„Lud (litewski) żywi się ski-omnym i nader prostym pokarmem w rynkach 

 i garnkach (pascedis et ollis) z gliny ulepionych gotowanym, pieczonym ra- 

 czej niżli warzonym (i gne magis quam aqua torritus)." (IV, 446). 



Jagiełło wydawszy siostrę swoję, Aleksandrę, za Ziemowita, księcia mazo- 

 wieckiego, dał mu w dziedziczne posiadanie ziemię Bełzką „dziwnie żyzną i ob- 

 fitą, mającą rozliczne rzeki, stawy i pastwiska i pod wszelakim względem lepszą 

 od Radomskićj." (IV, 449). 



W r. 1391 tak wielki głód panował na Litwie, że „gdyby Władysław król 

 polski (Jagiełło), nie był Litwy zaopatrzył w żywność, bezwątpienia mieszkańcy, 

 tak szlachta jak i włościanie, byliby powynosili się z kraju, a Krzyżacy snadnoby 

 byli Litwę opanowali, gdyż ani rycerstwo utrzymać się na załogach, ani lud wiej- 

 ski nie mógłby obsiać roli, gdyby z Polski nie byli otrzymali wszelkiego rodzaju 

 żywności." (IV, 467). 



R. 1396 król Władysław Jagiełło puścił Spytkowi z Melsztyna wojewodzie 

 krakowskiemu w lenność „Podole, ziemię obszerną, w miód, mleko i trzody obfi- 

 tującą, którą był Kazimierz drugi orężem z rąk Tatarów pozyskał." (IV, 488). 



R. 1400 „na początku wielkiego postu ukazała się na niebie ogoniasta 

 gwiazda czyli kometa, która rozciągając swój ogon ku zachodowi, trwała około 

 dni czterdziestu." (IV, 510). 



R. 1403 „w końcu miesiąca Marca i na początku Kwietnia ukazała się wie- 

 czorem pomiędzy wschodem a północą kometa, która swój ogon czyli miotłę ogni- 

 stą zwracała ku północy." (IV, 519). 



