28 



DZIAŁ V. MISCELLANEA. 



ze strzech obdzieraną, albo ścierniem na rolach pozostałem. A chociaż wielu 

 przywoziło do obozu i sprzedawało owies, wszelako niektórzy tylko majętniejsi 

 mogli się go dokupić. Innych konie ciężki głód cierpiały, że czwarta ich część 

 w obozie wyginęła." (VI, 198). 



R. 1455 Jerzyk Stosz morawianin i Jan Swieborowski polak, łotrzykowie, 

 korzystając z oddalenia się króla i rycerstwa na wojnę pruską, ze znaczną liczbą 

 ochotników szląskich, wtargnęli zbrojno do Polski i szerząc grabież „zabrali 80 

 koni, któremi w kopalniach Olkuskich, kędy ołów biorą, wodę wyciągano." 

 (VI, 198). 



R. 1455 „królestwo Węgierskie nawiedziła straszna morowego powietrza za- 

 raza, która szerzyła się po Austryi i Karyntyi. Polskę zaś, prócz wojny Pruskiej, 

 trapił nieurodzaj i brak żywności; zboża bowiem wszystkie chybiły, a co Bóg dał, 

 to żołnierze na wojnę idący wyjedli." (VI, 201). 



R. 1456 „we Środę po św. Wicie ukazała się w Królestwie Polskiem kome- 

 ta, która wychodziła o zmroku między zachodem a północą, a widzialną była 

 przez całą noc, aż do wschodu słońca, zwracając miotłę swoję, czyli część wyższą 

 ku północy, gwiazdę zaś samą ku wschodowi. Gwiazda bowiem posuwała się 

 w kierunku wschodnim. Wielkość jej nie była nadzwyczajna ale średnia. Bieg 

 odbyła w ciągu miesiąca. Tak zaś obfite przez całe lato padały deszcze, że 

 w okolicach nadrzecznych, wylewy wszystkie zboża pozatapiały, a w innych miej- 

 scach większa część ich wy gniła. Ale nietylko Polskę zastraszyło zjawienie się 

 komety, widział bowiem tego czasu Rzym i Włochy tę samę lub inną kometę, po 

 której zaraz wybuchnęła w Rzymie i Włoszech straszliwa zaraza i mnóstwo ludzi 

 wyginęło. W ziemi także Krakowskiej, około Krosna i Rymanowa, lekka pano- 

 wała zaraza." (VI, 210). W innem miejscu Długosz dodaje, że zaraza ta pano- 

 wała także w tym roku przez czas niejaki około Żmigroda i Strzeszowa (VI, 222). 



Gdy r. 1457 król Kazimierz po trzeciej niedzieli postu jechał z Litwy do 

 Piotrkowa „obie królowe, matka i żona, nie dozwoliły mu przeprawiać się przez 

 Wisłę, która wówczas niepamiętnym wezbrała była wylewem." (VI, 224). 



O tamach nad dolną Wisłą wzmiankuje Długosz mówiąc pod r. 1457, że 

 „Krzyżacy zabezpieczyli lądy lepszemi tamami przeciw ustawicznym wód wyle- 

 wom." (VI, 232). 



R. 1459 „w Niedzielę czwartą postu i przez trzy dnie następne wiał od pół- 

 nocy wicher tak gwałtowny, że najsilniejsze wieże, domy i drzewa z posad i ko- 

 rzeni wywracał. Potem zboża ozime, a zwłaszcza żyta, pod zbytniemi śniegów 

 zawałami pogniły. Powodzie przez dwa miesiące ciągłe trwające zrządziły wiel- 

 ki nieurodzaj." (VI, 269). 



R. 1461 „zima była tęga i Wisłę można było przebyć po lodzie." (VI, 292). 

 W tymże roku zmarła w zamku krakowskim Zofija owdowiała królowa, czwarta 

 żona Jagiełły. Początek jej choroby spowodowało przejedzenie się melonami (ex 

 nimia satietate melonum). (VI, 308). 



R. 1462 ,,w dzień św. Bartłomieja w Proszowicach i wielu innych miejscach, 

 przed zachodem słońca, ukazał się w powietrzu krzyż z mieczem, naj pierwej czer- 

 wony, potem blady, a naostatek czarny, który trwając na niebie przeszło dwie go- 



