K. ŁAPCZYŃSKJ. ZASIĄGI ROŚLIN. 



9 



niezbyt wysoko: na Szląsku do 900 m (Fiek), na Karpaty nad górnym Sanem 

 i Strwiążem do 750 m (Kotula), a w górach Pokucia niewykazany. Berdau, Knapp 

 i Rogowski z Szyszy łowiczem, nie zapisują tego kościeńca w Tatrach. Ja go także 

 nie widziałem, ale Kotula znalazł w Tatrach węgierskich na Choczu i przy Zimnych 

 Źródłach odmianę drobniutką, jak pisze (Roz. roś. nacz. w Tatr. str. 269), bardzo 

 podobną do C. pumilum Gurt. var. pygmeum. Skutkiem tego wykazał na 

 str. 192, że w Tatrach C. glomeratum ma max im um wzniesienia 1248 m, to 

 jest sięga 598 m wyżej niż w górach Bawaryi, gdzie rośnie tylko do wzniesienia 650 m. 



Sagorski ze Schneidrem także zapisują C. glomeratum w Tatrach (po- 

 woławszy się na Frytzego) na Małym. Kolbachu, gdzie ma rosnąć do 1900 m 

 wzniesienia nad poziom morza. 



Rogowicz odróżnia dwie odmiany Cerastium vis co sum L.: 

 a corollinum Led." na Wołyniu, Podolu i Ukrainie, 

 p apetalum Led. (C. rotundifolium Fisch.) na Podolu. 



Andrzej owski tę ostatnią odmianę nazywa C. rotundifolium Sternberg et 

 Hoope i wskazuje ją nad Bohem, przy ujściu rzeki Dochny (Rys bot. str. 22). 



365. Kościeniec krótkopłatkowy. Cerastium brachy pe talu m. Desp. Gra- 

 nica północna zasiągu z Francy i przechodzi do Belgii i Niemiec, skąd wysirwa się 

 gałąź do Danii i Szwecyi południowej. Linia graniczna na przestrzeń mapą objętą 

 wchodzi we Frankfurcie nad Odrą (M 20 g), skąd dostaje się na Szląsk na wy- 

 brzeża Nisy łużyckiej, potem w okolice Jaworza (Jauer), Strzy głowa (Striegau), 

 Wrocławia, Trzebnicy, Leśnicy (Fiek), Krakowa (Krupa), Proszowic i Stopnicy 

 (Berd. u Rostaf.). Dalej linii granicznej g nie prowadzę, niezbyt ufając jej kierun- 

 kowi przez Szkło pod Lwowem, skąd prowadzićby ją należało na Podole (Andrz. 

 u Ledeb. bez wskazania stanowisk). Dalszemi etapami są Krym i Kaukaz. Gra- 

 nica zachodnia zasiągu z Francyi przechodzi do Hiszpanii, a południowa z Afryki 

 do Azy i mniejszej. 



386. Kościeniec kleisty. Cerastium glutinosum Pr., C. ovale Besser, C. 

 pumilum Curt. Trudno utworzyć sobie pojęcie o zasiągu tej rośliny, bo nie- 

 wszyscy ją odróżniają od Cerastium semidecandrum L. Niektórzy zapisują 

 jako odmianę tej ostatniej. Na przestrzeni mapą objętej wykazana osobno tylko 

 na Krzemionkach w Krakowie (Krupa), na Szląsku (Fiek, sub. C. pumilum Curt), 

 w Poznaniu (Ritschl) i pod Kwidzynem (Klingraff). Może się tam. znalazł przy- 

 padkowo, bo jest to niepospolity włóczęga roślinny, skoro, jak zaświadcza Boissier, 

 był znajdowany, prócz Europy, w Afganistanie, na przylądku Dobrej Nadziei 

 i w Nowej Holandyi. 



367. Kościeniec pięciopręcikowy. Cerastium. semidecandrum L. Granica 

 północna zasiągu, przeciąwszy Skandynawią i Finlandyą przechodzi do guberni 

 archangielskiej i wiackiej. Granica zachodnia nad Atlantykiem, a południowa nad 

 morzem Sródziemnem (nie należą do zasiągu wyspy włoskie) potem nad Czarnem. 

 Granica wschodnia z Wiatki przez Rossyą europejską prowadzi na Kaukaz. Na 

 przestrzeni mapą objętej zwykle roślina pospolita. W wyższych górach nie rośnie 

 z wyjątkiem Jesioników(Gresenke), gdzie dochodzi do Wielkiego Kesselu podług Fieka. 



Ledebour podaje dwie odmiany: 

 a scarioso - bracteatum, 



Pam. Fizyogr. Tom. XII. Dział III— 2 



