12 



DZIAŁ III. BOTANIKA. 



374. Muchotrzew wielkokwiatowy. Stel kir i a Holostea L. Granica półno- 

 cna zasiągu, przeciąwszy Skandynawią i Finlandyą przechodzi do guberni arclian- 

 gielskiej i permskięj. Granica zachodnia nad Atlantykiem.; południowa nad mo- 

 rzem Sródziemnem, potem, przez Azyą Mniejszą ciągnie się za Kaukaz. Granica 

 wschodnia prawdopodobnie niedaleko Uralu, bo Ledebour przy wiadomości Gmelina, 

 że rośnie w Syberyi kładzie (?), a Schmalhausen o Syberyi nie wspomina. Na 

 całej przestrzeni mapą objętej nie jest rośliną rzadką, a gdzieniegdzie dość po- 

 spolity. Na góry szląskie wchodzi tylko do 370 m (Fiek.). W Tatrach i na Ba- 

 biej Górze nie rośnie. W Karpatach nad górnym Sanem i Strwiążem dochodzi 

 do szczytów (1348 m Kotula), a w górach Pokucia do 1640 m nad poziom mo- 

 rza (Zap.). 



Rogowicz jusze, że w powiecie Winnickim, na Podolu Andrzej owski znalazł: 

 var. p floribus rubellis. 



375. Muchotrzew modry. Stellaria glauca With. St. palustris Ehrh. 

 Granica północna zasiągu, przeciąwszy Skandynawią ciągnie się przez Finlandyą, 

 gubernię archangielską, wołogodzką i przez całą Syberyą. Granica zachodnia 

 z Wielkiej Brytanii przez Francyą prowadzi do północnych Włoch, a południowa 

 z Włoch przez Kroacyą, Bulgaryą (Nyman Supp.) i Siedmiogród na Pokucie 

 (M 21 d), na Podole do Międzyborza (Rogowicz) i na Ukrainę do Krasiłówki 

 (Andr. u Rog. Dodatek). Stamtąd skierowałem, linią ku Ekaterynosławowi, bo 

 Andrzejowski (Rys bot. Ciąg 2 Wilno 1830 str. 37) wzmiankuje tę roślinę (sub. 

 St. pallustris Retz) nad Dnieprem, od Ekaterynosławia do morza Czarnego. Nie 

 wiem, którędy granica południowa z niżu dnieprowego dostaje się do Azy i Mniej- 

 szej, Persyi i gór Afganistanu (Boissier). Na przestrzeni mapą objętej, gdzie 

 więcej błot, tam. i muchotrzewu modrego więcej. W Weleśnicy, przy ujściu Ja- 

 siołdy do Prypeci pospolity (Maryja Twardo wska). AV. górach nie rośnie. 



Rogowicz na Ukrainie odróżnia dwie odmiany Ledeboura: 

 a communis 

 p v i r e n s 



Schmalhausen na Ukrainie, a Paczoski na Wołyniu zamieszczają: 

 b virens Fenzl. 



376. IV! uchotrzew trawiasty . S t e 1 1 a r i a g r a m. i n e a L. Granica północna za- 

 siągu przecina polarną Europę i Syberyą; zachodnia dochodzi do Atlantyku; po- 

 łudniowa, przeciąwszy półwysep iberyjski (Nyman Supp.), Włochy i półwysep bał- 

 kański, wybrzeżami morza Czarnego posuwa się do Krymu, na Kaukaz i za 

 Kaukaz. Stamtąd kieruje się ku Syberyi, dochodząc aż do Dauryi. Na prze- 

 strzeni mapą objętej muchotrzew trawiasty nigdzie nie jest rośliną rzadką, a w wielu 

 miejscowościach pospolitą. Na góry wchodzi dość wysoko: na Babią Górę do 

 1430 m, na Tatry do 1577 m (Kotula), na karpackie połoniny nad górnym. Sanem 

 i Strwiążem do 1200 m (Kotula), na góry Pokucia po stronie galicyjskiej do 1400 m 

 nad poziom morza (Zap.). 



Rogowicz zamieszcza dwie odmiany: 



a linearis Led. 



[3 lanceolata Led. 

 Pierwszą z nich notuje w Starodubie, Zieńkowie i Bałcie; drugą na 2-u 



