K. ŁAPCZYŃSKI. ZASIĄGI ROŚLIN. 13 



stanowiskach ukraińskich, 3-ch wołyńskich i 2-u podolskich. Akinfiew obiedwie 

 odmiany wskazuje w Ekaterynosławiu. Paczoski drugą w Humaniu. Regel w Sta- 

 ro d uh i e zapisuje: 



Y glahra a rigida. 

 Andrzejowski nad Bohem poniżej ujścia Doclmy (Rys hot. str. 22) podaje: 

 Stell aria s uh ulata Willd. 

 jest to, podług Ledehoura, synonim Stell, graminea a linearis I. 



377. Muchotrzew torfowy. Stellaria uliginosa Murr. St. aąnatica DC. 

 Larbrea ulig. Rchb. Granica północna zasiągu przecina Skandynawią i przez 

 gubernię archangielską i całą Syheryą dostaje się do północnej Ameryki. Gra- 

 nica zachodnia nad Atlantykiem.; południowa zrazu idzie nad morzem Sródziemnem, 

 wymijając wyspy włoskie, potem przecina półwysep bałkański, skręca ku północy 

 i dostaje się na przestrzeń naszej mapy na Bukowinę (M 21 e). Stamtąd prze- 

 chodzi nad dolny Seret i Zbrucz (Slendziński), potem do Zwiakla (Rogowicz), 

 Kijowa (R.), do Wzruja pod Nowogrodem. Siewierskim. (R.), do guberni kurskiej, 

 charkowskiej, tambowskiej i przez Syberyą do Ameryki. Na Kaukazie notowana 

 jako roślina górska (Ledebour). Na przestrzeni zasiągu mapą objętej roślina 

 nierzadka, chyba w pobliżu granicy zasiągu. Na góry wchodzi dość wysoko; na 

 Babią Górę do 1475 m (Zap.), na Tatry do 1541 m (Kotula), na góry Pokucia do 

 1415 m nad poziom, morza (Za]).). 



378. Muchotrzew grubolistny. Stellaria crassifolia Ehrh. Larbrea crass. 

 Rchl. Roślina głównie polarna. Granica północna zasiągu w Islandyi przechodzi 

 do Laponii, do guberni archangielskiej i przez całą Syberyą do Ameryki północ- 

 nej. Granica zachodnia z Islandyi wiedzie do Danii, Oldenburga i Westfalii. 

 Granica południowa z Westfalii przez równiny północnych Niemiec dostaje się do 

 Brandeburgii, potem, na północno-zachodni Szląsk (M 21 /') do Quaritz pod Gło- 

 gowem (Fiek), dalej w Królestwie do Gosławic pod Koninem (Baenitz u Rostaf.), 

 do kampinoskiej puszczy (Rost.), do źródeł Wieprza (Jastr. u Rost.), do Lopa- 

 tyna w Złoczowskiem (Rehman) i do Pantalichy pod Złotnikami w Tarnopolskiem. 

 Stamtąd przez Podole na Ukrainę do Zytnogóry, pod Stawiszczami (Andrz. u Rogów.), 

 za Dniepr do Połtawy (Rog.), gdzie skręca ku północy do guberni tulskiej i ka- 

 zańskiej, skąd przez Syberyą dostaje się do Ameryki. Poza tą granicą połu- 

 dniową, dalej na południu znajdują się odosobnione stanowiska w Szwabii i w po- 

 wiecie bałckim na Podolu nad Jahor łykiem (Rog.). Na przestrzeni zasiągu mapą 

 objętej muchotrzew grubolistny jest po większej części rośliną rzadką, albo bardzo 

 rzadką. 



Rogowicz odróżnia dwie odmiany: 



a linearis Led. znajdowana w Kijowie. 



p oblongifolia Led. w Lubnach. 

 Na wspomnianem powyżej stanowisku Andrzejowskiego w Zytnogórach wy- 

 kazana jest także: 



Stellaria Elodes MB. 

 Gatunek to, podług Ledeboura, jednoznaczny z przytoczoną odmianą a linearis. 



379. Muchotrzew dług oiistny. S t e 1 1 a r i a 1 o n g i f o 1 i a Fr. St. F r i e s e a n a Sering. 

 Być może, że gatunek ten z powodu wielkiego podobieństwa do n. 376, ukrywa się 



