K. ŁAPCZYŃSKI. ZASIĄGI ROŚLIN. 



17 



Syberyą i Kamczatkę do Ameryki północnej. Granica zachodnia z Finlandyi 

 przez Petersburg dostaje się do guberni kałuskiej (Sannicki), prawdopodobnie 

 czernihowskiej (Schmal.) i kurskiej (Mizger), skąd granica południowa posuwa się 

 do guberni tambowskiej, samarskej, za Ural i przez całą Syberyą do Japonii, 

 wysp Kurylskich i Ameryki północnej. 



389. Możylinek mchowy. Moebringia muscosa L. Arenaria mus. B. 

 et H. Roślina górska i podalpejska środkowej Europy, od Hiszpanii do Siedmio- 

 grodu. Na przestrzeni mapą objętej rośnie w Tatrach (M 23 6), Pieninach, 

 w Jaworkach na dolinie szczawnickiej, w górach Pokucia i Bukowiny. Na Tatry 

 wchodzi do wysokości 1355 m nad poziom morza (Kotula). 



390. Mokrzec modrzewiol istny. Alsine laricifolia Cr. Arenaria lar. B. 

 et H. Wierzbicki a lar. Rehb. Roślina górska i alpejska. Zasiąg z Kastylii 

 i Pirenejów przez góry Delfinatu i Alpy z rozgałęzieniami ciągnie się do Siedmio- 

 grodu. Na przestrzeni mapą objętej rośnie w Tatrach (753' — 1609 m Kotula), 

 w Pieninach (od 440 m) i w Karpatach wschodnich (Wroński). Zapałowicz w gó- 

 rach Pokucia nie zamieszcza. Linia b na mapie 23 wskazuje jednakowe rozmie- 

 szczenie dwu gatunków, tego i poprzedniego. 



391. Mokrzec szczeciniasiy. Alsine setacea M. et K. Arenaria set, 

 Thuill. Granica północna zasiągu z Francyi (rzadki) przechodzi do Bawaryi, 

 Czech, na Morawy, na Węgry, na Bukowinę, gdzie skręciwszy ku północy (M 22 d), 

 prowadzi nad Dniestr w okolice Zaleszczyk, następnie pod Jazłowiec (Knapp), 

 Krzemieniec (Rogowicz), Owrucz (R.), Kijów (R.) Perejasław (Schmal) i Połtawę 

 (S.). Tu nowy skręt ku guberni kurskiej, skąd przechodzi nad Don i na Ural. 

 Granica zachodnia z Francyi przez Austryą, Bośnią i Czarnogórze dochodzi do 

 Olimpu w Tessalii. Granica południowa z Tessalii idzie przez Azyą Mniejszą 

 (Boissier) za Kaukaz. Granica wschodnia około Uralu i morza Kaspijskiego. Na 

 mapie 22 poza granicą zasiągu otoczyłem kolorem linii d Pieniny (Berdau) i Zwi- 

 niacze (Besser) w okolicy Włodzimierza Wołyńskiego. Na części zasiągu mapą 

 objętej roślina rzadka. 



Rogowicz odróżnia dwie odmiany: 

 p psilosperma Fenzel. 

 7 pubescens Fenzel. 



392. Mokrzec cienkolrstny wraz z odmianą Sepką. Alsine tenuifolia Whlnbg. 

 (Arenaria tenuifolia DC) cum Al. tenuifolia. viscosa Schreb. (sp.). Znaj- 

 dując trudności w zrozumieniu ogólnego zasiągu, ograniczam się do przestrzeni 

 mapą objętej i razem znaczę zasiąg gatunku i odmiany lepkiej, jak chcą jedni 

 botanicy, albo dwu gatunków, jak utrzymują inni. Skłania mnie do nierozdzie- 

 lania tych zasiągów raz, źe niewszyscy zapisują stanowiska odmiany, a powtóre, 

 że nasuwa się podejrzenie, jako jedna roślina, zamiast drugiej, bywa niekiedy 

 w spisach podawana. Granica północna wspólnego zasiągu z południowej Szwecyi 

 dostaje się pod Gdańsk (M 22 c), skąd przechodzi na Litwę. 



Wprawdzie Jundziłł tego gatunku nie podaje, ale Ledebour zamieszcza na 

 Litwie, powołując się na Giliberta i Eichwalda. Z Litwy linia graniczna posuwa 

 się na Białoruś (Czołowski), potem do Moskwy (Led.), do Sarepty nad Wołgą 



Pam. Fiz^ogr. Tom XII. Dział III.— 3. 



