K. ŁAPCZYŃSKT. ZASIĄGI ROŚLIN. 



21 



Ledebour i Rogowicz piszą ogólnikowo, Sagi na apetala rośnie na Podolu za- 

 chodniem, a profesor Schmalhausen wylicza Podole południowe i stawia znak (!), 

 że widział tam zebraną roślinę zasuszoną. Na części zasiągu 'mapą objętej kar- 

 mik bezplatkowy jest rośliną bardzo rzadką z wyjątkiem Szląska, gdzie Fiek 

 wskazuje dużo stanowisk, nietylko równinowych, ale i podgórskich, notując, że na 

 jednem z nich roślina dochodzi do 400 m nad poziom morza. Może przy lepszem 

 zbadaniu kraju linia d zmieni kierunek, ale taka jak jest, nastręcza domysł, że 

 roślina potrzebuje wilgotnego klimatu, skoro się trzyma pobliża morza i podgórzy 

 karpackich. Prócz Europy Sagi na apetala L. rośnie na wyspach Kanaryjskich, 

 na Kaukazie i w zachodniej Azyi. 

 Niektóre spisy podają: 



var. ciliata Er. (sp.). 



402. Karmik nadmorski. S a gin a m ar i t im a Don. S. stricta Fries. Ro- 

 ślina wybrzeży morza Niemieckiego, Atlantyku, przy tern salinowa. Na przestrzeni 

 mapą objętej, tylko w okolicy Gdańska (Kff.) w Zaspie (Saspe) i Lubiewie (Lo- 

 blau), gdzie rośnie obficie (M 22 k). "W sąsiedztwie naszej mapy na Rugii także 

 dużo (Marsson). Był raz karmik nadmorski (sub S. stricta Fries.) wykazany w Ga- 

 licyi w Tarnowie prawdopodobnie pomyłkowo. 



403. Karmik rozesłany. Sagina procumbens L. Chociaż rośnie w całej 

 prawie Europie, aż do stref arktycznych przytem na Kaukazie i Libanie (Boissier. 

 Suppl.), nie trafia się jednak na krańcu południowo-wschodnim przestrzeni objętej 

 naszą mapą. Południowa linia graniczna (M 22 l) z Bukowiny przechodzi do 

 Berdyczowa (Rogowicz), Trzypola nad Dnieprem (R.), Lubien (R.), skąd posuwa 

 się do guberni charkowskiej (Górnicki, Dopełnienie Flory), tambowskiej (Koźew- 

 nikow), nad Don, Wołgę i przez Syberyą nad Bajkał (Led.). 



Gatunek to w Ameryce północnej i południowej wzmiankowany. 

 Z wyjątkiem pobliża linii granicznej, prawie wszędzie u nas roślina pospolita. 

 Na góry wchodzi wysoko. Na Babią Górę do samego szczytu (Zap.), na Tatry 

 do 1373 m (Kotula), na Karpaty nad górnym Sanem i Strwiążem do 1300 rn (K.), 

 na góry Pokucia do 1535 m, a po stronie węgierskiej wyżej (Zap.). 

 Zapałowicz na Babiej Górze wykazuje odmianę: 



a glaberrima Neilr. 

 Slendziński w Kołomyj skiem: 

 (3 ciliata Neilr. 



Kotula w Przemyskiem obiedwie, a Zapałowicz zaznacza, że w górach Poku- 

 cia Sagina procumbens L. trafia się tu i owdzie w formie: 

 apetala (non S. apetala L.). 



404. Sporek polny. Spergula arvensis L. Podług Nymana, rośnie w ca- 

 łej Europie, ale w Turcyi i Grecyi bardzo rzadko. Boissier prócz Europy wy- 

 mienia wyspy Kanaryjskie, Abissynią, Smirnę, Indye i Syberyą. Schmalhausen 

 wzmiankuje Japonią. Mimo tak wskazanego rozmieszczenia, w kącie jednak po- 

 łudniowo-wschodnim przestrzeni naszą mapą objętej, po morze Czarne, nikt tej 

 rośliny nie zapisuje, co mnie skłania do pociągnięcia na mapie 23 linii e z Podola 

 (Besser) do guberni kurskiej. Dalej prowadzićby należało tę południową, czę- 

 ściową granicę zasiągu do guberni tambowskiej (Koż.) i nad Don (Led. . 



